Concertverslag: The Black Box Revelation, Club 69, vrijdag 29 januari

Jan Paternoster en Dries van Dijck bewijzen nogmaals hun status van beste Belgische live-act. Beluister hier integraal hun vandaag te verschijnen album Silver Threats.

Lang moesten we niet nadenken toen we dat berichtje kregen vrijdagmiddag. Of we meewilden naar een live-optreden van The Black Box Revelation? Check! Temeer daar er slechts 2x69 gelukkigen waren uitverkoren om het optreden bij te wonen. Het optreden vond namelijk plaats in Club 69, de vroegere Marconi-studio, in de schaduw van de VRT-toren. Daarenboven werd de band onlangs nog uitgeroepen tot beste Belgische live-act tijdens de uitreiking van de MIA's. Zo een kans laat je dus niet liggen.

Voor de jongens hun tour door Europa (Engeland, Spanje, Frankrijk, Italië, Zwitserland, ja zelfs Holland) starten, kwamen ze hier nog even hun nieuwe plaat Silver Threats voorstellen (die verschijnt vandaag 1 februari). Wij stonden op de eerste rij.

Opener Run Wild zet meteen het tempo. Donderende drums, een plakkerige gitaarriff en een juiste attitude zorgen ervoor dat je al snel gaat vergeten dat ze maar met zijn tweeën op dat podium staan. Minimalisme in de stijl van The Kills en The White Stripes. Kaalgestript maar rauw en vettig. Less is more. Met zijn ruige, met blues doordrenkte gitaarspel is Jan Paternoster zowat de Belgische Jack White en de achttienjarige Dries van Dijck speelt moeiteloos veel ervarener drummers naar huis. Faut le faire.

De jongens zorgen voor voldoende afwisseling in de set om het anderhalf uur boeiend te houden. Van het funky High on a wire over de rechttoe rechtaan rock’n’roll van 5 o’clock turn back the time tot het ingetogen Our town has changed for years now, gedrumd met blote handen. Du jamais vu.

Alle nummers van de nieuwe plaat worden gespeeld, maar ook de hoogtepunten uit de eerste plaat komen aan bod. De mannen zijn goedgezind en maken tussendoor tijd voor grapjes. Ondanks de broeierige temperatuur houdt Paternoster gedurende heel de set zijn leren jekker aan. Vanaf het ‘sexnummer’ Love Licks, opgedragen aan de zanger zijn lief, werkt hij zich compleet in het zweet. I think I like you/ Do I know you klinkt scheurend en krakend als een dreigende natuurramp. Tijdens het daaropvolgende I don't want it viert hij helemaal de teugels en barst hij los in een gitaarsolo die doet denken aan Jimmy Page in zijn hoogdagen. Afsluiter Psyche (Here comes the kick) is dan weer een negen minuten durende brok stoner rock die uitmondt in een lap noise waar Sonic Youth ruim twintig jaar lang een patent op had.

Het moge duidelijk zijn: hier staat een generatie te popelen om de fakkel over te nemen. The Black Box Revelation is klaar om Europa te veroveren. Betere ambassadeurs kunnen we ons momenteel niet inbeelden.

Setlist:
1. Run wild
2. Where has all this mess begun
3. Gravity blues
4. High on a wire
5. 5 o’clock turn back the time
6. Our town has changed for years now
7. You better get in touch with the devil
8. Sleep while moving
9. Love licks
10. I think I like you/Do I know you
11. I don't want it
12. Set your head on fire
13. Never alone/always together
14. You got me on my knees
15. Psyche (Here comes the kick)

Fragmenten uit dit memorabele concert zijn hier te beluisteren.

Beluister hier Silver Threats integraal. De plaat is uit bij PIAS en werd geproduced door Mario Goossens. Ons exemplaar is alvast besteld.

Op 4 maart speelt The Black Box Revelation ten dans in de AB in Brussel, helaas is dat concert al uitverkocht. Daarna vertrekken ze opnieuw naar het buitenland, om daar als support onder andere Iggy & the Stooges naar huis te spelen.



Zeg dat Zigi het gezegd heeft...