zeg dat zigi het gezegd heeft

Cités vur dummies: keep it reel!

2012-01-10T01:25:00.030+01:00

Want cités, da is het nouwe ABN. En ge kunt er ooch op daanse!

Vur miense die alliejn mer AN kalle: hei volgt ne ludieke stroewemkursus 'Cités', den uitdrukkingsmodus van de gewoeëne miens, mer dan un de hand van de lollugste fillemkes. De schuunste toale van België en omstreke: de toal van 't stroate, en allemoal deuriejen, tupe tegoare 'lik ip de gentsche fieste. Lut mer komme. Ich zoo zelfs miejr zegge: hei gun we!

Wie is De Hoop?
En boe zit da wicht?
Der hemmen al veul miense hunder uufd gebroken over den uste dieje hei kûmt. Ich weeget en ich zal 't hei zjuust vur ulder exkluzief verklappe:'t is ne kozijn van Borat. Dad'es ezuu. Zegt dad'ich 't gezeet hem. Der is dus nog hoewep vur De Hoop: "Waar is de meisje?"

Wie willen weten wie De Hoop is?

Tons iet deh ich eil hust eve straf vin, mer dan nog 'n bikke shtijler:

Ikke viesman. Cruizen als ne gangster, namaak eerste klas:
"Ikke make shtijl"

M8ig!

Binst damme hei toch zen, gun ich tons ust ne kiejer iet moete zegge da nie iederiejn verstut, mer des te miejer hem ich er goesting in: "ter zit e' koowet in de tes van ouw box!" Gin vertoaling noewedig vur de goeie verstunder...

Zoe rap as we da vermokt hemme, kunne me 'n "fjèstje bouwn":

Stif gezeit, vent!

Vervolgens ne verbasterden Italioander, met ne cameo van Tony Montana, "sjiek is mich da":

Da is, jong!

En vaneiges Thee Original West Coast Rapper. Uit 1992(!): "Moa ven toh" ...inderdaad.

Boe ne Westvlomse Will is, is een Westvlomse commerce, doamee (in afw8ing van hundere nouwe clip Wupperbol) deze klassieker.. biejestig:

Ook de BLO'ers uit Genk hemmen iet te zegge. Pertang shtinke gelijk een verreke en nog nooit nen dag gun werreke: "Ik kan niks"

Vur alle losers van hiejel België:

Vurloewepig gun we't hei bij lutte. Opelijk ejje je'n bitch hejeund?
We zullen der 8eraf nog wa bijzwieren as't ullie (of mich) past!

Respek, keep it reel!

Zegt da Zigi et gezeet het. Joew!

Who's Bad? De Boodschap van Michael Jackson

2011-06-20T21:11:00.039+02:00

De verborgen boodschap van 's werelds meest beroemde artiest, oftewel de verdoken code van een veelbesproken dode

Michael Jackson was een veelgeplaagd artiest. Een privéleven was een luxe die de man zich amper kon voorstellen. Niet voor niets zong hij al in '84: 'I always feel like somebody's watching me'. Naast beroemdheid en een niet aflatende mediabelangstelling leverde zijn vreemde gedrag hem ook bakken kritiek op.Naar aanleiding van zijn overlijden twee jaar geleden poog ik een frisse kijk te bieden op zijn immense nalatenschap.

In het licht van de vele verhalen die over hem de ronde deden probeer ik de man psychologisch te doorgronden door een tekstanalyse van zijn strafste nummers . Met andere woorden: wat was de boodschap van Michael Jackson?

'Look at all these rumours...'

Het voormalige wonderkind flirtte in zijn songs uitgebreid met zijn bad boy-imago. Maar was hij slechts een onschuldige wannabe (startin' something) die stoerder wilde overkomen dan hij werkelijk was of zit er meer achter?

Na alle muzikale records te hebben verbroken met twee absolute meesterwerken Thriller ('82) en Bad ('87) werd de artiest, naast een bergafwaartse muziekcarrière, sinds de jaren '90 ook geplaagd door niet aflatende beschuldigingen van 'vuil manieren'.

Michael zou het bed onder andere gedeeld hebben met Jordan Chandler, een dertienjarige jongen waarmee hij destijds overal ten tonele verscheen. Jackson wist de veroordelingen te ontlopen mits een schikking van 22 miljoen dollar, maar de speculatie over vermeende feiten heeft hij nooit kunnen ontkrachten. Integendeel, in een interview gaf hij -naïef als hij was- toe dat hij inderdaad weleens geslapen had met minderjarige jongens. Geheel onschuldig natuurlijk...

Opvallende evolutie

Als we even onze innerlijke amateur-psycholoog loslaten op de teksten van Michel van de Jaak, valt ons onmiddellijk een duidelijke evolutie op. In de eerste periode (jaren '80) zong de zelfverklaarde King of Pop met een enorme gedrevenheid. Hij maakte muziek met ballen, componeerde songs met een sterke dramatische zeggingskracht en gaf hij zichzelf vaak opvallend bloot. Conflictsituaties, duistere verlangens en dubieuze gevoelens zijn telkens terugkerende thema's. Zijn de teksten uit die periode een vermomde schuldbekentenis? Speelt Michael met zijn publiek door hints en verdoken aanwijzingen te geven, zoals een kat speelt met haar prooi?

Vanaf de jaren '90 lijkt die gedrevenheid van de beginjaren verdwenen. Aanslepende kritieken en dreigende rechtszaken hebben hem mogelijk afgeschrikt, waardoor hij veiliger oorden opzoekt in zijn nummers. Slappe promoplaatjes à la Black or White, Heal the World, of Earth Song worden zijn nieuwe handelsmerk. Het redden van de wereld wordt nu plots zijn hoogste prioriteit. Is dit een vorm van compensatie, om zijn geweten te sussen?

Was hij eerst een watje die een bad boy wilde zijn, werd hij plots gebombardeerd tot bad guy die dan uiteindelijk toch liever terug een watje zou willen zijn. Het kan verkeren.

You can't judge a man until you moonwalked a mile in his shoes.

Ter illustratie worden hieronder enkele opmerkelijke nummers geserveerd. Houd alvast witte sokken en een iets te korte zwarte broek binnen handbereik.
Show them no funk is strong as your fire, it doesn't matter who's wrong or right, just read it...

-THRILLER: de waarschuwing

Hierin zien we de aankondiging van Jackson's vreemde gedrag. Hij is anders dan andere jongens en weet dat hij een duistere kant in zich draagt. Dit 'anders zijn' boezemt de 22-jarige Jackson nog angst in.

"I have something i wanna tell you... i'm not like other guys... ("Of course not, that's why i love you.) No, i mean i'm different." Hierop verandert de schuchtere jongen in een weerwolf, die nog net "Get away!" kan brullen, zodat zijn slachtoffer op het nippertje kan ontkomen, voorlopig althans...

"There's demons closing in on every side... this is thriller night, i can thrill you more than any ghost would dare to try..."

Aan het eind van het nummer lijkt de zanger weer normaal, maar net dit 'normaal zijn' blijkt slechts een masker wanneer hij zich demonisch naar de camera toedraait.

-P.Y.T. (Pretty Young Thing): de hormonale fase

De titel laat niet veel aan de verbeelding over, maar vooralsnog klinkt het tamelijk onschuldig en naïef. Misschien beseft hij de gevolgen van zijn hormonale opstoten nog niet ten volle...

"I want to love you, pretty young thing, you need some lovin', tender lovin' care, and i'll take you there... Nothing can stop this burning desire... cool my fire yearning... Hit the lovin' spot, i'll give you all i've got..."

-BILLIE JEAN: de ontkenningsfase.

De artiest voorziet problemen en begint zich alvast te wapenen tegen mogelijke beschuldigingen: 'Die kleine is niet van mij, ook al heeft ie mijn ogen'.

"Mother always told me: be careful of who you love, and be careful of what you do, 'cause the lie becomes the truth! BJ is not my lover, she's just a girl who claims that i am the one, but the kid is not my son (although) his eyes were like mine..."

-BEAT IT: innerlijk conflict.

Michael twijfelt tussen wegrennen en vechten. Hij begint te beseffen dat hij zich op gevaarlijk terrein begeeft, maar wil zich nog niet gewonnen geven. Het conflict tussen nieuwsgierigheid en voorzichtigheid...

"You wanna show them that you're really not scared, you're playing with your life, this ain't no truth or dare. They'll kick you and they'll beat you, then they'll tell you it's fair so beat it. But you wanna be bad..."

-BAD: Hybris (Overmoed).

Op het toppunt van zijn roem (we zijn inmiddels 5 jaar verder) lijkt de superster zich boven alles en iedereen verheven te voelen. Hij weet dat hij grensoverschrijdend gedrag vertoont, maar wie durft hem daarop aan te spreken? In zijn overmoed lijkt hij de voeling met de wereld helemaal te verliezen.

"The word is out, you're doing wrong, gonna lock you up before too long, your lyin' eyes gonna tell you right, so listen up, don't make a fight. Your talk is cheap, you're not a man, you're throwin' stones to hide your hands.
But they say the sky 's the limit, and to me that's really true, but my friend you have seen nothing, just wait 'till i get through
beacause i'm bad, i'm bad (really, really bad)... You know i'm smooth - I'm bad - You know it...
And the whole world has to answer right now just to tell you once again, who's bad...

-SMOOTH CRIMINAL: het schuldgevoel.

Jackson beseft dat hij zelf de crimineel is, maar ondanks het feit dat er een monster in hem schuilt, hoopt hij toch dat zijn slachtoffer het goed stelt. Het is immers niet zijn intentie om het slachtoffer te kwetsen.

"Annie are you ok? Are you ok, Annie? You've been hit by a smooth criminal".

-MAN IN THE MIRROR: de publieke biecht.

Het refrein bevat een niet mis te verstane boodschap:

"I'm starting with the man in the mirror, i'm asking him to change his ways. No message could have been any clearer..."

-DIRTY DIANA: De slachtofferrol.

Op het eerste zicht lijkt het alsof Jackson hier weer de schuld bij de ander legt, om vervolgens zelf de slachtofferrol te claimen. Een trucje dat hij eerder al succesvol toegepast had bij Billie Jean. Maar wat als we Diana staat voor zijn demonen? Die verrekte demonen die hem helemaal in de war sturen? Dan krijgen we een totaal ander beeld!

Een smekende, bijna jankende Jackson verweert zich met al zijn kracht (this time you won't seduce me). Tezelfdertijd voelt ie dat deze dirty demons toch weer de bovenhand zullen halen. De verleiding is te sterk. Zo bekeken is Michael Jackson het slachtoffer van zijn eigen duistere demonen!

De spanning van dit verscheurende innerlijke conflict komt zowel muzikaal als tekstueel tot een dramatisch hoogtepunt. Je voelt als het ware het kantelmoment aanbreken waarop de demonen het overnemen. Een absoluut kippenvelnummer!

"You'll never make me stay so take your weight off of me,
i know your every move so won't you just let me be,
i've been here times before but i was too blind to see
that you seduce every man, this time you won't seduce me.
She's saying that's ok, hey baby do what you please,
i have the stuff that you want, i am the thing that you need.
She looked me deep in the eyes, she's touchin' me so to start,
she says there's no turning back, she trapped me in her heart,
Dirty D, Dirty D, let me be!!
...
She said i have to go home 'cause i'm real tired you see,
but i hate sleeping alone, why don't you come with me?
I said my baby 's at home, she's probably worried tonight,
i didn't call on the phone to say that i'm all right.
Diana walked up to me, she said i'm all yours tonight,
at that i ran to the phone, saying baby i'm all right,
i said: but unlock the door, 'cause i forgot the key.
She said he's not coming home, because he's sleeping with me!
Dirty D, let me be!"

De boodschap

Was MJ echt een naïeve wacko met een dijk van een Peter Pan-syndroom, of eerder een smooth criminal, een manipulatieve psychopaat? Of was hij zich net pijnlijk bewust van zijn demonen en probeerde hij hier publiekelijk mee af te rekenen? De hulpkreet van een wanhopige idealist?

Werd de man met andere woorden verteerd door een verscheurend conflict dat hij probeerde te uiten in de taal die hij het best beheerste, die van de muziek? Was dat zijn echte boodschap?

Zoals veel vedetten heeft de gebleekte halfgod veel devote volgers. Ik wil niemand choqueren of bekeren, ik hoop enkel een frisse kijk te bieden op de immense nalatenschap van een veelbesproken artiest. Of de zelfverklaarde King of Pop ongehavend uit dit mijnenveld gemoonwalkt komt, beslist uiteindelijk iedereen voor zichzelf.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Sax4Dummies: Mental Must 4 Musical Mess, part deux

2011-05-20T00:26:00.021+02:00

Eén volgehouden saxsolo zegt meer dan duizend woorden..

"He doesn't like George Michael?"

Een vluggertje tussendoor

Sexy Sax Man strikes again, spreading the word of love...

"Oh, he's playing that George Michael Song!"

Sexy Sax Man @ a radio station, still whispering careless

Spreading the vibe like a virus...

When kinky becomes punk: the kinky whisper...

Sax for dummies: a peek inside the kitchen

Y'all still talkin' bout a careless whisper? It wouldn't be appropiate 2 conceal the original... So here it comes!

He didn't know things 4 sure @ the time i guess.. Anyway, nice song, great sax solo!

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Economie door dummies

2011-05-03T10:34:00.012+02:00

(Deze tekst dateert van de periode voor de aanvang van mijn master journalistiek, september 2009, dus in volle kredietcrisis)

In een ‘conjunctuurbeweging’ (conjunctuur wordt gezien als een verandering van het groeipercentage) spreekt men van een slechte conjunctuur als de winst lager is dan het jaar daarvoor. Op het eerste zicht lijkt dit logisch, maar als je hier heel even over nadenkt, vind je een aantal absurditeiten waardoor je het heel anders gaat bekijken. Of ik toch.

Dus als de winst daalt gaat het slecht. Mensen denken misschien dat er dan verlies is, maar dit is helemaal niet waar. Er is winst, alleen niet zoveel als vorig jaar. Omdat we zo gewoon zijn te horen over winststijgingen, want daar draait het kapitalisme om, denken we dat dit normaal is. Wel, in een natuurlijke economie is winst niet per se normaal, dus winststijgingen al helemaal niet. Winst is af en toe normaal om dan vervolgens rekening te houden met verlies. Dus kun je na een aantal winstjaren verwachten dat het de andere kant zal opgaan, dit is de reden waarvoor we sparen (appeltje voor de dorst).

In de kapitalistische economie echter is het de bedoeling om steeds meer te verdienen, en dus zijn we gewoon geworden aan woorden als winst en winstverlaging en dergelijke. Maar dit is enkel zo omdat de economie alleen op groei gericht is. De winst moet er dus zijn, en men veronderstelt eventjes dat dit natuurlijk is. Nu gaat dit goed voor een tijdje (namelijk bij hoogconjunctuur), waarna het dan even wat minder gaat (laagconjunctuur), maar dat wil meestal helemaal niet zeggen dat het slechter gaat, enkel dat het minder stijgt als voorheen. In een statistiek presenteert men die stijgende curve op een horizontale axis zodat het inderdaad lijkt alsof het slecht gaat, zo heeft men dan weer een perfect excuus om besparingen te doen en mensen buiten te gooien, and wat meer. (Volgens mijn oude wiskundeleraar bestonden er drie soorten leugens: gewone leugens, grote leugens en vervolgens statistieken.)

Nu is het eigenlijk heel simpel om te begrijpen dat de winst niet kan blijven stijgen. Dit zou een exponentieel stijgende curve zijn, dus die zou steeds sterker stijgen tot hij 100% omhooggaat. Hoe dom moet je zijn om hierin te trappen? En toch blijken de meeste mensen hierin te geloven. Omdat dat steeds weer gepropagandeerd wordt door allerlei handige, soms enorm irritante reclamejongens op zowel politiek als economisch niveau. Zij worden er goed voor betaald om dit te zeggen en daarom geloven we hen. Maar ik niet.

Want ge voelt toch in uw kloten (of in uw klein teentje) dat dit niet klopt, dat dit ergens stopt en enkel slecht kan aflopen op lange termijn. Maar neen, de reclamejongens hebben, samen met de banken en de bedrijven, iets nieuws bedacht: je moet aandelen kopen in bedrijven, want dat brengt (meestal) meer op (‘winstparcipatie’, wauw klinkt dat niet sexy!). Bedrijven zijn beursgenoteerd, hierdoor kan je jezelf voor een stukje inkopen in zo ’n bedrijf, waardoor je automatisch participeert (deelt) in hun winst. In hun verlies natuurlijk ook, maar dit wordt gemakkelijkheidshalve even vergeten. Heel wat bedrijven maken grote winsten, gedeeltelijk door de grote fiscale voordelen die zij krijgen ten opzichte van natuurlijke personen (gewone mensen dus), dus lijkt het logisch dat je hiervan aandelen koopt, die brengen immers meer op dan spaargeld, dat minder opbrengt dan het kost (dankzij inflatie).

Natuurlijk is dit een recipe 4 disaster, ooit gaan die bedrijven minder winst maken, of zelfs het grootste taboewoord van deze tijd: verlies. Banken, die ook bedrijven zijn, maakten jaarlijkse winsten van duizenden miljarden euro’s (!). Dus als Bank X dit jaar 3000 miljard euro winst maakt, wil dit zeggen dat de directeur nog met een uitgestreken gezicht kan zeggen dat het slechte tijden zijn, en er maatregelen (lees: ontslagen) getroffen moeten worden. Ha ja, want vorig jaar hadden ze nog 4000 miljard Euro winst. De winstdaling bedraagt dus 1000 miljard. Dit zijn reële cijfers en reële reacties van enkele jaren geleden. Let op, die 3000 miljard euro is zuivere winst, dus nadat iedereen en alles uitbetaald is, blijft dit over in de kassa. Kassa, kassa! Maar toch, een winstdaling, en dus een ramp! Want de aandeelhouders morren. Ze hebben zich laten ompraten om hun spaarcenten in te ruilen voor aandelen, want de bankiers hebben hier wel heel-heel-heel hard op aangedrongen, en dus verwachten ze dat die aandelen meer opbrengen. Ze hebben hun zuurverdiende spaarcenten toch niet zomaar omgeruild, zeker! Helaas sinterklaas! They needed your cash and you’re gonna pay for it! Sorry maar dat is nu eenmaal de harde kern van het kapitalisme, het stond allemaal in de ongeschreven kleine lettertjes. You win some you lose some. That’s how it goes when the cash flow flows.

Iedereen weet dat je, als je op de lotto speelt, meer kans maakt op verlies dan op winst. Maar de mensen nemen graag dit risico omdat het een relatief klein verlies is met een potentieel heel grote opbrengst. Met de beurs is dit net zo. Enkel gaat het dan om een potentieel heel groot verlies en zogezegd slechts een klein risico. Awel, op dit moment (2009) zijn veel mensen ‘eraan voor de moeite’, hoewel dit nu eens één van de weinige dingen waren die in de sterren geschreven stonden (Ursa Major - Grote Beer, hoofdstuk 11, tussen gamma en delta). Niet te missen!

Maar nu ziet het er naar uit dat veel bedrijven en banken voor het eerst in jaren echt eens verlies gaan maken. Wat nu? De noodrem op, staatssubsidies vragen, mensen ontslaan, en hiermee nog wegraken ook. In bedrijf Y ging het al maanden slecht, maar in de kredietcrisis heeft men een zondebok gevonden, en zo kan men 30% van het personeel buitensmijten. Probeer als individu maar eens zo hooghartig om te springen met uw geld, op veel staatssubsidies zal je niet moeten rekenen. Ondertussen worden managers, die nooit verkozen zijn en dus nooit verantwoording moeten afleggen aan het volk, royaal bedankt voor bewezen diensten, al hebben ze de financiële putten nooit voorzien, enkel degene die hun eigen ontslagpremie kon teweegbrengen. Maar winnaars geloven niet in geluk, zoals Friedrich Nietzsche (de MC Hammer van de filosofie) al zei, en dus menen de CEO’s dat ze die royale premie (de zogenaamde gouden parachutes) echt wel verdiend hebben, want ze hebben ook wel hard gewerkt zo tussendoor, zeggen ze dan met een uitgestreken gezicht. Wat een belediging voor alle arbeiders die ook verdomd hard werken! Die zich op hun vijfenveertigste afvragen of ze volgend jaar nog kunnen blijven werken, want een vrouw en 2 kinderen (en eventueel nog alimentatie), dat kost meer dan een pak! En op zo’n moment ergens aangenomen worden, dat is al bijna even absurd als je geld inzetten op de lotto. Maar ja, sommigen geloven ook nog steeds in the American Dream, dus inderdaad het kan! Yes you can! Met een waarschijnlijkheid van 1 op 1 miljoen weliswaar, maar het kan! Blijf vooral investeren! Bijvoorbeeld op

rekeningnr: 001-216-3050-26

Bedankt voor uw steun!

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Afzien met de glimlach: het verhaal van een Limburgse ecotoerist

2011-04-03T19:37:00.011+02:00

Vandaag (woensdag 6 april) exact twee jaar geleden liet Paul Truyens (44) zijn geboortedorp Hechtel achter zich. De eigenzinnige eigenaar van café/restaurant Paul’s Wereld trok zijn stoute schoenen aan en plantte een bordje ‘te koop’ voor zijn zaak om vervolgens zijn grootste droom na te jagen: de wereld rondreizen … op de fiets. Na twee jaar trappen en met 33.000 km in de kuiten denkt de Limburger nog bijlange niet aan terugkeren. Zijn boodschap: “Leve de vrijheid!”

Een kleine greep uit de vaak exotische namen die Paul al mocht aankruisen op zijn reisroute: Abu Dhabi, Japan, Cambodja, Zuid-Korea … Vanzelfsprekend is het lijstje verre van volledig. Vanuit Bangkok, waar zijn broers hem vorige maand een bezoekje brachten, kregen we de Trappende Tripper aan de lijn. “Staan verder nog op het programma: Indonesië, Australië, Nieuw Zeeland. Dan via Antarctica met de boot naar Patagonië (Argentinië), en zo weer helemaal omhoog tot in Alaska. Daarna moet je het mij nog maar eens komen vragen,” lacht hij.

Toppen en dalen

De ecotripper ondervond best wel wat tegenspoed gedurende zijn eerste 24 maanden: “Tijdens een autoritje in Georgië donderden we in een diepe afgrond, nota bene de eerste keer dat ik in een auto stapte. Zo belandde ik in het ziekenhuis. Ook in China moest ik een tijdje het bed houden, geveld door een zonnesteek.” In Turkije werd dan weer zijn filmmateriaal gestolen. Toch temperden deze incidenten zijn geestdrift allerminst. “In feite til ik daar niet zo zwaar aan, nu zijn dat enkel nog anekdotes. De hoogtepunten zijn immers veel talrijker. Het vrijheidsgevoel, de prachtige natuur, interessante ontmoetingen: iemand die je onverwacht een comfortabele slaapplaats aanbiedt, of het geweldige gevoel als het klikt met iemand die toevallig dezelfde richting uit fietst. Puur genot!”

“Dikwijls kampeer ik in de openlucht. Om de eenzaamheid te trotseren heb ik een klein reisgitaartje bij me, gekregen van de jongens van El Guapo Stuntteam (Limburgse rockband, momenteel actief bij The Sore Losers en Vermin Twins), en mijn iPod met zowat achttienduizend muzieknummers. Ideaal om ’s avonds de tijd te doden, want om zeven uur wordt het donker. Levensgevaarlijk om dan nog te fietsen, dus moet ik zorgen dat mijn tentje staat opgesteld..”

“De beste herinneringen bewaar ik aan lange tochten in de prachtige natuur. Soms was er dagenlang geen levende ziel te bespeuren, best bevreemdend maar juist daarom ook heel intens. De voldoening na een succesvolle beklimming van een bergtop is onbeschrijflijk. Het is zwaar afzien, maar dan wel met een glimlach tot achter mijn oren.”

“Afhankelijk van het weer, de staat van het wegdek en de goesting leg ik gemiddeld 50 tot 150 km per dag af. Josephine (koosnaampje voor zijn fiets) heeft me nog niet echt in de steek gelaten, al heb ik wel wat stukken moeten laten vervangen. Maar wat wil je, na meer dan 30.000 km? Soms fiets ik achtereenvolgens twaalf à veertien dagen om een bepaalde stad te bereiken, om die vervolgens twee dagen tot een week later weer achter mij te laten. Want er valt nog zoveel te beleven…”

Bollywood Action Hero

“In India speelde ik mee in een heuse Bollywood actiefilm. Toen ik in Mumbai aankwam, waren ze net figuranten aan het rekruteren aan de ‘Gateway to India’. Dat is een reusachtige triomfboog vlakbij het Taj Mahal hotel, waar twee jaar geleden die beruchte bomaanslag werd gepleegd. Samen met negen andere bleekscheten die daar toevallig rondhingen heb ik me ingeschreven. Onze opdracht? De toerist uithangen, een praatje slaan met wat vrouwelijk schoon en net op tijd wegspringen voor aanstormende gangsters. We hebben daar elk 500 roepies (ongeveer tien euro, nvdr) aan verdiend. Die hebben we samen opgemaakt aan enkele glazen bier. Ongelooflijk gelachen die avond!”

“Ik ben kok van opleiding, dus ik geniet enorm van lekker eten. Daarom durf ik me wel eens te laten gaan wanneer een menu er veelbelovend uitziet. Hierdoor slinkt mijn geldreserve soms wat sneller dan verwacht. Maar of dat mijn toekomstige reisplannen in het gedrang brengt? Nee, daar maak ik me niet druk om. Ik heb al heel wat mensen leren kennen uit Australië, ik reken erop dat ik down south afwisselend drie maanden kan werken en fietsen. Wie weet zoeken ze daar wel iemand met filmervaring als opvolger voor Crocodile Dundee?”

We beloven dat we het zullen laten weten, en wensen hem voor het verdere verloop van zijn reis de wind van achter. Mogen de wielergoden hem welgezind zijn.

Op www.paulswereld.be vind je geregeld updates en foto’s van zijn reis.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

You Only ‘live’ twice: Tribute to John Barry

2010-10-27T16:26:00.011+02:00

-Donderdag 21 oktober:: John Barry in concert, Brussels Philharmonic - het Kuipke Gent
-Zaterdag 23 oktober: Tribute to John Barry, The Whodads - Vooruit Gent.

Tijdens het voorbije Gentse Filmfestival werd de muzikale erfenis van John Barry tweemaal in de verf gezet. Klassiek versus rock-’n-roll. Telkenmale in een ander jasje, maar swingend en begeesterend in gelijk welke opvoering: only ‘live’ twice. “Shaken that is, not stirred.”

Voor het succes van geheimagent 007 is de muziek van Barry net zo essentieel als de befaamde Bondgirls. Door maar liefst 11 Bondfilms te voorzien van onvergetelijke muziek, drukte Barry een onuitwisbare stempel op de avonturen van de Britse spion. Goldfinger, You only live twice, Dr. No, Octopussy… Initials JB.

Geen Bond zonder Barry dus, maar dat wil nog niet zeggen dat Barry niet schittert zonder Bond. De man voorzag maar liefst een honderdtal films van muziek, gaande van Dances with Wolves (1990), over Chaplin (1992) tot de erotische thriller Body Heat (1981). Ook seventies-series als The Persuaders, met in de hoofdrollen Roger Moore en de onlangs overleden Tony Curtis, voorzag hij van een vette sound.

Zelfs als vrouwenmagneet moet Barry niet onderdoen voor zijn illustere initiaalgenoot 007. De man deelde de lakens onder meer met Jane Birkin en Nancy Sinatra. Over zijn andere veroveringen heerst een discrete sluier. Met een palmares dat mindere goden weleens jaloers zou kunnen stemmen, doet hij daarover wijselijk het zwijgen toe.

In het kader van het Internationaal Filmfestival Gent werd zijn muzikale erfenis afgelopen week tweemaal in de verf gezet. Op donderdag 21 oktober bracht het Brussels Philharmonic, het Vlaams Radio Orkest waarmee het Filmfestival al jaren samenwerkt , een hommage aan JB onder leiding van Nicholas Dodd, een van ‘s werelds toonaangevende dirigenten voor filmmuziek.

Oorspronkelijk zou de 76-jarige Barry naar Gent komen om een Lifetime Achievement Award in ontvangst te nemen, maar helaas besliste zijn dokter daar anders over. Wellicht vreesde die voor ‘de vloek van Solomon Burke’, de soulzanger die een week eerder dood neerzeeg in de luchthaven van Schiphol. Barry werd te elfder ure afgeraden om het vliegtuig te nemen.

Ondanks de afwezigheid van de meester kon het publiek genieten van zijn magische, van filmbeelden voorziene muziek en viel het onder meer een opgemerkte gastperformance te beurt van Rhythm Junk Steven De Bruyn, de Toots Thielemans van de rock-’n-roll.

Op zaterdag 23 oktober was het de beurt aan surfcombo the Whodads om het repertoire van de man te plunderen. De achttienkoppige big band geleid door Steven Janssens (ook bekend als gitarist bij Daan) sloot het filmfestival passend af met hun tribute to John Barry. Zowel de swingendste filmklassiekers als meer obscure, maar daarom niet minder opzwepende parels van The JB Seven verdienden hun plaats in de set. Niemand is beter geschikt om ook die minder bekende kant van zijn oeuvre levend te houden, getuige daarvan sexy surfnummers als het met dertien blazers gebrachte Beat Girl, Bees Knees en Beat for Beatniks…

Om nog een idee te geven van JB’s muzikale invloed: de eerste soundtrack die ooit op plaat verscheen, was van zijn hand. Het betrof de film Beat Girl (zie trailer hieronder) uit ’59. Niet voor niets wordt zijn werk veelvuldig gesampled en gecoverd; Kanye West, Fatboy Slim, The Prodigy, Wu-Tang Clan, en Robbie Williams, allen leenden ze zijn muziek om hun eigen werk beter te doen klinken. Check it out now, funk soul brother!

Kortom, u begrijpt het: de man maakt muziek met eeuwigheidswaarde. Barry is de Beethoven van de 20ste eeuw. Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Playlist Brussels Philharmonic:

Goldfinger
On her Majesty’s secret service
Zulu
Somewhere in time
Moviola
The Persuaders
Mary Queen of Scots
Midnight Cowboy
Dances with wolves
Born Free
Octopussy
Out of Africa
Body Heat
Chaplin
Space March (uit You only live twice)
The Knack
James Bond Suite (James Bond Theme/From Russia with love/Thunderball/007/You only live twice/On her majesty’s secret service/Diamonds are forever)

Playlist Whodads:

The Ipcress File
The Persuaders
Vendetta
Danny Scipio theme
Bees Knees
Beat for Beatniks
Beat Girl
The Island Speaks!
James Bond theme
007
Goldfinger
You only live twice
Thunderball
Space March
On her Majesty’s secret service

Stoelen aan de kant voor het aanstekelijke Beat Girl:

Meer geboeid door de illustere Bondgirls? Dacht ik het niet!

Zigi Thijs

CD-recensie: Aloe Blacc: Good Things

2010-10-13T00:03:00.007+02:00

Op basis van de aanstekelijke single I need a dollar en enkele beluisterde fragmenten op het wereldwijde web togen we goedgeluimd naar de platenboer om de nieuwe CD Good Things van soulbelofte Aloe Blacc aan te schaffen. Ronkende vergelijkingen met grote namen in de wereld van de Soul deden ons al watertanden. Bill Withers, Sly & the Family Stone en Marvin Gaye worden als inspiratie vernoemd, niet van de minsten. Ondergetekende is een grote fan van de twee eerstgenoemden: eerlijke muziek, maar met cojones ter grootte van basketballen, daar kan menig artiest wat van opsteken. Benieuwd of Good things deze verwachtingen kan inlossen.

Opener I need a dollar hoeven we niet meer voor te stellen: bezield, kwetsbaar, maar ook vastberaden, zo hebben we onze muziek graag. De funky wahwah-sound van Hey Brother doet denken aan Isaac Hayes’ theme from Shaft, drijvend op een uiterst aanstekelijke gitaarriff die wordt versterkt door een uitgekiende blazerssectie. Ook titelnummer Good Things swingt lekker weg: feelgood funk die refereert aan zuiderse terrasjes, met een subtiele verwijzing naar I can’t stand the rain, maar dan vanuit een zonniger perspectief. Take me back, een reflectie over de condition humaine en de ondoorgrondelijke wegen van Vrouwe Justitia is soul van de bovenste plank, terwijl Miss fortune die soul dan weer met reggae vermengt, een geslaagde combinatie die voor de nodige animo zorgt. Denk aan Postmen of Doe Maar die haasje-over spelen met Gnarls Barkley, en daar ook mee wegraken: klasse.

Maar naar het einde toe komen de wolken stevig opzetten. Over cover Femme Fatale, een adaptatie van een nummer van the Velvet Underground, valt nog te discussiëren: beter dan het origineel, al begint hij na een tijdje wat te vervelen. Hierna wordt het tijd om de skiptoets op de afstandsbediening te testen. Na het titelnummer volgen enkele volstrekt overbodige nummers (You make me smile, If I en Mama hold my hand) waar het zeemzoeterige vanaf druipt. Leuk als je net je lief verleid hebt tot een partijtje sweet romancing, maar verder zo stroperig dat het bijna gênant wordt. Skippen die handel. Ook halve afsluiter Politician, een reprise van een ouder nummer, had wat ons betreft niet meer echt gehoeven. Onze aandacht was ondertussen zodanig verslapt dat we al op zoek waren naar het zwaardere spul. Misschien lag het aan de hoge verwachtingen (ja, wij lezen ook andere recensies), maar al bij al valt het album wat licht uit.

We blijven achter met het gevoel dat je krijgt na het nuttigen van een glas Heineken: het mocht toch net dat tikkeltje straffer. Het genie dat Bill Withers of Sly Stone ooit tentoonspreidden, wordt hier bijlange niet geëvenaard. Good things maakt zijn naam maar half waar. Maar geef hem nog enkele hete zomers, en minstens één donkere winter, en we gunnen deze artiest nog een kans. Doe ons ondertussen maar een Duvelke.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Geen superkrachten voor de filmjournalist uit de Lage Landen

2010-10-05T01:22:00.003+02:00

Ontspoorde journalisten komen terecht in een cascade van verval. Hoe groter het moreel verval, des te zwaarder zullen ze boeten. Zelfs in de filmwereld lijkt daar geen ontkomen aan. Dat blijkt uit een onderzoek naar de beeldvorming van de journalist in Belgische en Nederlandse films.

De studie onderzoekt de representatie van ‘de journalist’ in films uit de Lage Landen. Het uitgangspunt is de vaststelling dat Hollywood steeds opnieuw dezelfde mythes herhaalt, waarin de vrije pers wordt voorgesteld als de hoeder van de democratie.

De journalist is een cultureel icoon, en speelt een belangrijke rol in de democratische maatschappij. Die rol brengt allerlei conflicten met zich mee. Dit vormt de ideale grondstof voor een film. Door journalistieke tekortkomingen te dramatiseren, wordt er kritische commentaar op geleverd en kunnen er tezelfdertijd morele lessen uit getrokken worden. Twee vliegen in een klap.

Via een grondige analyse van drie spraakmakende films (C’est arrivé près de chez vous, Interview en LOS) werd nu voor het eerst onderzocht in hoeverre de typische Hollywood- mythes (kortweg voorgesteld als een strijd tussen de goede en de slechte) ook terugkeren in films uit de Lage Landen.

Uit het onderzoek blijkt dat de gebruikelijke stereotypen en clichés ook hier opgaan, zij het met enkele belangrijke nuances. Belgische en Nederlandse films zijn in regel veel realistischer dan hun Amerikaanse tegenhangers, waardoor de boodschap des te harder aankomt.

Onze filmmakers schrikken er niet voor terug om schrijnende voorbeelden van journalistiek falen aan te kaarten, en tezelfdertijd de morele consequenties van dat falen te benadrukken. Zo wordt het geloof in de principes (maar daarom niet de praktijk) van goede, ethische journalistiek bevestigd. De ontspoorde journalist komt terecht in een cascade van verval en ontkomt niet aan zijn verdiende loon. Hij kan geen superkrachten aanwenden als hij zichzelf in de rats heeft gewerkt. Zelfs niet in de film.

Voor meer info gelieve contact op te nemen met de auteur:

zigithijs@hotmail.com

Scoren op het juiste moment

2010-04-27T12:39:00.010+02:00

Het zal hem nog lang achtervolgen, die befaamde oneliner die Leterme onsterfelijk maakte en hem uiteindelijk zijn nek kostte.

'Vijf minuten politieke moed...', de rest kent u.

Het zou het slot van een goede grap kunnen zijn, dat wel. '...het enige dat je nodig hebt, is vijf minuten politieke moed!' Haha, iedereen lachend af.

Zo ken ik er alvast een paar. Hoe je een wielerwedstrijd wint?
Simpel, je volgt de renner die helemaal vooraan rijdt, en aan het einde steek je hem voorbij. Haha!

Of nog zo eentje: een beeldhouwwerk van een levensechte olifant, of pakweg de David van Michelangelo, helemaal zo moeilijk niet. Hoezo?
Je pakt een grote brok graniet of marmer, en kapt er alles af dat niet lijkt op een olifant, respectievelijk David, en klaar is kees! Haha!

Mr. Twitter

Je ziet, als je maar op het juiste moment op de juiste plaats bent, is het helemaal niet zo moeilijk. Het punt is natuurlijk om daar eerst ook te geraken. Kom dan niet achteraf, zoals onze Mr. Twitter, klagen dat de tegenstanders je niet je eigen spel hebben laten spelen.

Of, zoals Yogi Berra, een American Football-coach ooit stelde: 'You've got to be very careful if you don't know where you're going, 'cause otherwise you might not get there.'

Allen lachend af.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

De stad als oase van cultuur

2010-04-24T02:42:00.005+02:00

De stad is een oase van cultuur en vermaak en wordt veelvuldig bezongen door artiesten allerhande. Poëtisch, hoopvol of bitter, al eeuwenlang dient ze als bron van muzikale inspiratie. Wij stelden een lijst samen van tracks die u zeker moet kennen. Met telkens een woordje uitleg en een gepaste videoclip.

x) Night Boat to Caïro

Madness, altijd garant voor een portie plezier, liet zich verleiden tot een tochtje over de Nijl naar Caïro, de hoofdstad van Egypte en tegelijk de grootste stad van Afrika. In 1979 blikten ze hierover deze grappige low budget clip in. Karaoke-proof

“All aboard, night boat to Cairo.”

Voor de rest van onze top 10 kan je hier terecht. Hey Ho, let's go!

Zeg dat Zigi het gezegd heeft

De herontdekking van het langzame leven

2010-04-22T08:51:00.004+02:00

De IJslandse aswolk die het luchtruim en de journaals in heel Europa ruim een week in de ban hield, heeft alvast iéts waardevols voortgebracht. Los van het feit dat de hemel in onze contreien al lang niet meer zo maagdelijk blauw was geweest, zette het vliegende stof der aarde ons aan tot reflectie over onze manier van reizen. Bij uitbreiding over onze hele way of life. We konden toch nergens naartoe.

Blijkbaar zijn veel mensen zelfs gehaast op reis. Vlug, vlug enkele dagen sneeuw of zon meepikken, fotootje trekken en hup met de verse kiekjes weer naar huis. Als dan een verre vulkaan wat roet in het eten komt strooien, slaan bij velen de stoppen al door. Vreemd, waarom niet enkele dagen bijboeken en het er nog wat langer van nemen? Het is immers vakantie, en geen mens zal het je kwalijk nemen. Iedereen heeft het toch op het nieuws gezien, niet soms?

Langzaam en duurzaam reizen, het voelt zoveel relaxter en je hoeft je geen zorgen te maken, moest je ergens vast komen te zitten. Altijd wel een vriendelijke inboorling te vinden die je met plezier gratis eten en onderdak verschaft in ruil voor een goed verhaal. Ik ken alvast één sportieveling die zijn tijd vooruit is en op zijn fiets de wereld verkent. Hij is nu goed een jaar onderweg en bevindt zich ergens tussen Nepal en China, puur op eigen kracht en daarbij nog goed voor de kuiten. Te volgen op paulswereld.be.

Slow travel, slow food, slow journalism, voor degelijkheid en diepgang. Genoeg vakgebieden die smeken om vertraging, een moment van rust om even op adem te komen in een steeds sneller draaiende wereld. Hebben we nog wel tijd om elkander te beminnen, buiten het obligate vluggertje in het weekend?

Slow love, weer een discipline die smeekt om genoten te worden. Prince had het ruim twintig jaar geleden al over het heerlijke, trage bedrijven der liefde. ‘So much better when we take our time.’ Nu weet ik niet zeker of er een vorm van liefde bestaat die de kleine Prins op hoge hakken nog niet heeft bezongen, maar ik ben alvast van plan zijn advies in deze niet in de wind te slaan. Ik begin er vanavond nog aan!

Maar wacht, ik moet eerst vlug, vlug nog een deadline halen. Dodelijk voor iedere slow way of life.

Vanavond alvast niet, schat!

Zeg dat Zigi het gezegd heeft

Starsuckers - vertoning Vooruit Gent

2010-03-19T12:18:00.007+01:00

Op 31 maart presenteert de Vooruit in Gent: 'De journalist van de toekomst, in dienst van de burger of van Britney?' met de spraakmakende documentaire Starsuckers.

Starsuckers is een actuele en controversiële documentaire over de nietsontziende werkwijze van de entertainmentjournalistiek. Regisseur Chris Atkins komt hem persoonlijk voorstellen.

Aansluitend debat over de crisis in medialand. Gaat kwaliteitsjournalistiek ten onder aan de wetten van de markt? Met Yves Desmet (De Standaard - grapje), Ine Van linthout (bekend bij studenten jrnlstk aan het Ehb), en Joris Luyendijk, schrijver van de bestseller 'Het zijn net mensen', waarin hij vol humor laat zien hoe de media ons een gefilterd, vervormd en gemanipuleerd beeld van het Midden-Oosten geven. Aanrader!

Tickets en meer info hier.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Had ik het niet gezegd? - Groene auto's

2010-03-11T08:27:00.007+01:00

De Morgen bevestigt...

Ik had het al gezegd (namelijk op 16 december 2009) en vandaag (11 maart 2010) zegt ook De Morgen het: 'Groene auto's niet zo groen.' Voorpaginanieuws zelfs: 'Het bedrog van de ecowagen, groene auto krijgt schaamrood.'

Een recente studie toont namelijk aan dat de werkelijke CO2-uitstoot van 'zuinige' auto's 40% hoger ligt dan de officiële cijfers. In een kaderstukje wijst de krant nog op het feit dat autoreclame vaak ook nog eens in strijd is met de wet.

Lees hier wat ik hier eerder over te melden had.

Hier meer over dit onderwerp uit de krant.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Mental Must 4 Musical Mess

2010-03-09T19:02:00.018+01:00

A video collage of QT soundtracks

I guess i have to admit i’m a fan of Quentin Tarantino. Not because i like his movies that much (alhough i do), but mainly because of the irresistible soundtracks to these films.

Although i think that Reservoir Dogs, Pulp Fiction, From Dusk Till Dawn, Jackie Brown, Kill Bill I, II, III and IV are no less than brilliant, what i particularly like about Tarantino is the music he uses to stuff his films with. Goddamn, even in his worst motion pictures he manages to produce soundtracks that blow my socks off. That’s the least you can say.

I made several compilations of those soundtracks for myself, but recently i started diggin’ the world wide web for some mixtapes and whaddayaknow i found a whole bunch of them. So instead of doin’ my own mixes, i can just click on them. Ain’t that some piece of advanced science. (Or maybe a kind of lazyness from my part, that’s another way to see it.) Anyway, i want to present the first part of some of the best stuff i found out there on the net, hoping that you people join in and find me some more. But no longer am i going to waste your precious time. Music is what you’re here for, so that’s exactly what you’re gettin’. In the mean time, don't forget to check the trunk.

Now all of you fucking pigs move, every motherfucking last one of ya:

The Tarantino Mixtape from Eclectic Method on Vimeo.

The mix is done by Eclecticmethod, a trio of video remix artists. Check out other mixes from these fly guys here…

Mental Must 4 Musical Mess, part deux

Master Proof Muzique: the royal suite

May all being be funky. Zeg dat zigi het gezegd heeft.

Focus op Knack Focus: de terugblik

2010-02-20T22:25:00.050+01:00

Na een 2 maanden durende stage werd het tijd voor een Best of. Hier staan een aantal van mijn favoriete artikels voor de site op een rijtje. Feel free to scroll down. Bijna elk artikel sluit af met een videoclip. Daarvoor alleen al is het de moeite waard, ha! Sit back and enjoy. We provide the ammo. Please come back 4 more...

(Door aanpassingen aan de vernieuwde site van knack focus zijn een aantal artikels lichtjes gewijzigd.)

Concertverslag: SoulwaXmas - 22/12 - Lotto Arena, Antwerpen

De jongens van Soulwax maken er stilaan een traditie van om de kerstmisblues te verdrijven met een avondje partyjammen onder vrienden. Gisteren deden ze dat in de Lotto Arena, en wij zagen dat het goed was.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6720/concertverslag--soulwaxmas---22-12---lotto-arena--antwerpen.html

Massive Attack! Be Warned!

Massive Attack heeft een nieuwe videoclip uit (Paradise Circus). De kans dat je hem op TV te zien krijgt, is echter verwaarloosbaar klein, vanwege de expliciet seksuele beelden. Porno seems to be the new Rock'n'Roll. Zeg niet dat we je niet hebben gewaarschuwd!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6628/massive-attack--be-warned-.html

'RIP: a remix manifesto'

Een dolle docu over muziek in het digitale tijdperk en de daarmee gelinkte problemen met auteursrechten, feat. mashupfenomeen Girl Talk.

Bekijk de trailer hieronder.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6891/-rip--a-remix-manifesto-.html

DJ Bobby Ewing en King DJ 4T4: het mashup-interview

Naar aanleiding van de uitzending op Canvas van de docu 'Rip: a remix manifesto' vroegen we mixmasters King DJ (4T4) en Bobby Ewing (nee, niet die van Dallas) naar hun mening omtrent mashups, het gebruik van samples en auteursrechten. En of ze een mening hadden!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6896/dj-bobby-ewing-en-king-dj-4t4--het-mashup-interview.html

Linda De Win, één jaar lang de Slimste Mens Ter Wereld

Linda De Win kroonde zich tot 'Slimste Mens Ter Wereld'. Wij legden haar een laatste keer over de rooster en waren onder de indruk. Quod erat demonstrandum.

Herbekijk hier de spannende finale.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/televisie/29-82-6872/linda-de-win--een-jaar-lang-de-slimste-mens-ter-wereld.html

De MIA's: En de winnaars zijn...

Sterren komen, sterren gaan. Een eigenzinnige blik op de MIA's.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6786/mia-s--en-de-winnaars-zijn---.html

Michel Daerden remix

Onze minister van pensioenen heeft een nieuwe hit te pakken. Witboek!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6787/michel-daerden-remix.html

Das Pop 'hot in Japan'

De single Underground van Das Pop was deze winter de meest gedraaide radiosingle in Japan. Dit bevestigt ons een trotse Bent Van Looy. Daarmee laat de band zelfs Michael Jackson achter zich. Now who's bad?

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6912/das-pop--hot-in-japan-.html

De Helaasheid der Dingen scoort in Parijs

De Helaasheid der Dingen, de recentste film van Felix van Groeningen, slaagde erin om in zijn eerste weekend 12,000 bezoekers te halen.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6770/de-helaasheid-der-dingen-scoort-in-parijs.html

Lost in 10 minuten

De Reduced Shakespeare Company brengt de eerste vijf seizoenen van Lost ten tonele in tien minuten. Dat daar niemand eerder op gekomen was!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/televisie/29-82-6899/lost-in-10-minuten.html

John Frusciante weer weg bij Red Hot Chili Peppers?

John Frusciante, gitarist bij the Red Hot Chili Peppers, zou de Californische Rockband verlaten hebben. De Peppers blijven echter niet bij de pakken zitten en hebben al een vervanger klaar.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6638/john-frusciante-weer-weg-bij-red-hot-chili-peppers-.html

John Frusciante bevestigt exit Peppers

Eerder deze week berichtten we over de hardnekkige geruchten dat John Frusciante de Red Hot Chili Peppers zou verlaten hebben. Nu bevestigt hij dit op zijn eigen website.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6674/john-frusciante-bevestigt-exit-peppers.html

AUDIOTIP: "I'm new here" van Gil Scott-Heron: ‘a black ass Johnny Cash’

Richard Russel van XL Recordings doet met Gil Scott-Heron wat Rick Rubin deed met Johnny Cash: hem terug op zijn rechtmatige plaats zetten, middels een nieuw album en een nieuw geluid. ‘I'm new here’

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6851/tip-van-de-dag--gil-scott-heron--i-m-new-here-.html

Made in Congo: 10 snapshots

Het onafhankelijke Congo heeft in 50 jaar getoond een ware kweekvijver voor talent te zijn. Wij kozen alvast 10 parels uit, zowel jong talent als door de wol geverfde artiesten. 10 snapshots. Made in Congo.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6871/made-in-congo--snapshots.html

Bankiers voor het goede doel: Red de gluurder

Down Under hebben een aantal 'dure pakken' zich verenigd om de job te redden van de onfortuinlijke gluurder die live on television pikante foto's opende van naaktmodel Miranda Kerr. Busted!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/televisie/29-82-6904/bankiers-voor-het-goede-doel--red-de-gluurder.html

Mysterieus en sexy

9.1.13.669321018

Een code en een suggestieve clip. Meer weten we ook niet. Wie zit hierachter?

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6810/mysterieus-en-sexy.html

Is er leven na Oasis?

Liam Gallagher kondigt nieuw werk aan voor juli.

En iemand is nog steeds niet te spreken over de split van Oasis…

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6873/er-is-leven-na-oasis.html

Sex & Drugs & Rock & Roll!

Eindelijk, hij is er! De film over Ian Dury en the Blockheads, die in 4 woorden samenvat waar het in het leven om draait: Sex & Drugs & Rock & Roll. Bekijk de trailer hieronder.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6765/sex---drugs---rock---roll-.html

Pinokkio voor volwassenen

U kent het sprookje. Vergeet het. Hier is Pinokkio uncensored.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/strips/29-76-6772/pinokkio-voor-volwassenen.html

Team William zet 2010 in met grappige retro-clip.

Team William goes mental in nieuwe animatieclip!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6769/team-william-zet-2010-grappig-in-.html

David Bowie tribute album op komst

In mei verschijnt een gelimiteerd dubbelalbum vol David Bowie-covers met bijdragen van onder meer MGMT, Soulwax en Carla Bruni...

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6780/david-bowie-tribute-album-op-komst.html

Sam Mendes regisseert de nieuwe James Bond

De Britse regisseur Sam Mendes is gevraagd om de nieuwe James Bond te regisseren. Die vraag kwam van Daniel Craig, mister 007 himself.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6782/sam-mendes-regisseert-de-nieuwe-james-bond.html

Kelis maakt het bont

Kelis verdedigt het dragen van bont in een open brief aan PETA.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6821/kelis-maakt-het-bont.html

Lovelace biopic in de koker

Gevonden: beroemde regisseurs voor de biopic over actrice Linda Lovelace...

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6841/lovelace-biopic-in-de-koker.html

Concertverslag: The Black Box Revelation - Club 69 - 29/1

Vrijdag bewezen Jan Paternoster en Dries van Dijck in Club 69 nogmaals hun status van beste Belgische live-act. Beluister hier integraal hun vandaag te verschijnen album Silver Threats.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6879/concertverslag--the-black-box-revelation---club-69---29-1.html

Foto's The Black Box Revelation tentoongesteld

De jongens van The Black Box Revelation trokken ruim een jaar op tournee door Europa. Eddy Petroons, de favoriete concertfotograaf van Focus Knack volgde hen op die tour en legde de mooiste beelden vast, tentoongesteld in de bibliotheek van Genk.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6622/foto-s-black-box-revelation-tentoongesteld.html

The Knife brengt opera uit over Darwin

Op 1 maart verschijnt 'Tomorrow, in a year', de experimentele opera die The Knife maakte over Charles Darwin. Qué?

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6783/the-knife-brengt-opera-uit-over-darwin.html

Hole-in-One?

Courtney Love heeft een nieuwe plaat klaar, die ze onder de naam Hole wil uitbrengen. Er is enkel een probleempje met de rechten...

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6788/hole-in-one-.html

Oliver Stone's Secret History of America

In een persconferentie over zijn nieuwe televisieserie deed Stone enkele uitspraken die veel Amerikanen in het verkeerde keelgat schoten...

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6789/oliver-stone-s-secret-history-of-america.html

Perez Hilton valt voor Selah Sue

De Amerikaanse Brüno maakt reclame voor onze Belgische Selah Sue op zijn invloedrijke blog.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6805/perez-hilton-valt-voor-selah-sue.html

Nieuwe single Róisín Murphy: Momma's place

Miss Murphy slaat haar dochter om de oren met een vette beat en een niet mis te verstane boodschap.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6807/nieuwe-single-roisin-murphy--momma-s-place.html

Derde en laatste album LCD Soundsystem

In maart verschijnt de derde plaat van LCD Soundsystem. Het wordt meteen de laatste en de beste, vertelt zanger James Murphy.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6812/derde-en-laatste-album-lcd-soundsystem.html

De heropstanding van Atari Teenage Riot

Daar komen de Duitsers weer!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6833/de-heropstanding-van-atari-teenage-riot.html

Here Lies Love: samenwerking Fatboy Slim en David Byrne

Superster-DJ Fatboy Slim en David Byrne, de zanger van Talking Heads, hebben vandaag de tracklist van hun binnenkort te verschijnen conceptalbum Here Lies Love bekendgemaakt.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6644/here-lies-love--samenwerking-fatboy-slim-en-david-byrne-.html

Worried about the Boy: biopic over Boy George

Brits TV-docudrama over het levensverhaal van de voormalige Culture Club-zanger tot aan het dramatische hoogtepunt van zijn carrière in de jaren '80.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6928/worried-about-the-boy--biopic-over-boy-george.html

Nowhere Boy: biopic over de jonge John Lennon

Imagine ... het verhaal over de jeugd van de jongen die the Beatles uitvond.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6766/nowhere-boy---de-jonge-john-lennon.html

Jack White over de nieuwe plaat van The Dead Weather

In april verschijnt het nieuwe album van The Dead Weather. De eerste single daaruit is Blue Blood Blues en wordt ingezongen door White zelf.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6901/jack-white-over-de-nieuwe-plaat-van-the-dead-weather.html

JSBX verzameld

Jon Spencer Blues Explosion: Dirty Shirt Rock 'N' Roll: The First Ten Years. Te koop vanaf 30 maart... Vanavond (15/01) met zijn band Heavy Trash in de AB in Brxl!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6817/jsbx-verzameld.html

Avatar meest succesvolle film aller tijden

Avatar overtreft Titanic aan de kassa, hiermee overtreft regisseur James Cameron zichzelf. King of the World, part 2!

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/film/29-74-6868/avatar-meest-succesvolle-film-aller-tijden.html

Kabouter Wesley Sneijder

De Nederlandse topvoetballer Wesley Sneijder werd bereid gevonden reclame te maken voor Kabouter Wesley, vanaf nu iedere vrijdag op Comedy Central.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/televisie/29-82-6909/kabouter-wesley-sneijder.html

Moodio.TV promoot Belgische artiesten met eigen WebTVkanaal

Met reportages, portretten, akoestische sessies, festival reports en een nieuwsrubriek wil Moodio.TV een uitstalraam bieden voor alle Belgische artiesten. Zo wordt de Belgische muziekscene in kaart gebracht en internationaal gepromoot.

http://knack.rnews.be/focus/poplounge/muziek/29-75-6576/moodio-tv-promoot-belgische-artiesten-met-eigen-webtvkanaal.html

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Moeten de cultuurbladzijden worden gered van de barbaren?

2010-02-19T21:11:00.002+01:00

Een aantal journalisten, verenigd in Press For More, ijvert sinds enige tijd voor de redding van de cultuurbladzijden in uw dagelijkse krant. Kort samengevat argumenteren zij dat de zogenaamde meerwaardezoeker zijn gading steeds minder vindt in zijn fel gekoesterde kwaliteitskrant, omdat commerciële belangen ervoor zorgen dat kwaliteit steeds meer moet onderdoen voor populariteit. Quod erat demonstrandum?

Morgen geen gazet?

Onmiskenbaar hebben ze ergens een punt. Commerciële belangen spelen inderdaad een steeds grotere rol, en adverteerders bepalen een groot deel van de omkadering van uw dagelijkse portie leesvoer. Dat heet kapitalisme. Steeds dieper dringt het economische systeem door in uw dagelijkse leven, daar ontkomt u niet aan, zelfs al leest u de meest kritische krant. U zult advertenties moeten dulden van automerken, voedingsfabrikanten, en elke manager in een duur pak die enkele duizenden euro’s veil heeft om een halve pagina in te nemen van uw favoriete dagblad. Anders hebt u morgen geen gazet meer.

Maar daarom hoeft u die troep nog niet te lezen, evenmin moet u het nemen dat de kwaliteit van de geschreven stukken erop achteruitgaat. Maar hangt het één noodzakelijk samen met het ander? Worden journalisten gehinderd bij het schrijven van een goed stuk omdat die dekselse 4x4 op de pagina ernaast staat te dringen? Ik dacht het niet.

Da’s rock’n’roll

Artikels over klassiek, opera en danstheater verliezen terrein ten voordele van entertainment, pop en lifestyle. Maar moeten we hier spreken over een teloorgang? Misschien werd het wel tijd dat de media eindelijk oog kregen voor enkele traditioneel ondergewaardeerde kunsten zoals popmuziek en strips. Daar zitten echte pareltjes tussen die gedurende ruime tijd weinig waardering kregen in serieuze media. ‘Als de massa het goed vindt, is het slecht’, was al te lang het credo.

Schrijven zelf is rock’n’roll, een levend proces waarin trends komen en gaan en weer terugkomen en verdwijnen. Net zoals pompeuze rockgroepen met ellenlange solo’s ooit plaats moesten ruimen voor het jonge geweld van de punkrock, met songs die niet veel langer waren dan ‘One Two Three Four’, moeten slaapverwekkende recensies ook plaats maken voor vinnigere stukjes die bondig, amusant en to the point zijn. Dat is een verandering van stijl, maar ook een verademing, en ook in dit genre zal kwaliteit uiteindelijk komen bovendrijven.

Al wat belegen is moet na een tijdje wijken voor jong en fris geweld. Misschien is de slinger wat te ver doorgeslagen, waardoor populaire nitwits meer aandacht krijgen dan ze aankunnen of verdienen, en enkele gedegen kunstenaars (en journalisten) het tijdelijk met wat minder moeten stellen. Laat dit voor deze onfortuinlijke schrijvers, de verworpenen der aarde, een tijd van herbronning zijn, zodat ze origineel en krachtig kunnen terugslaan als de slinger weer de andere kant opgaat. We kijken er naar uit. Ondertussen groeten wij u.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft…

Het failliet van Financiën

2010-02-07T12:37:00.009+01:00

Kijktip: Panorama, zondag 7/2/10, 20u10 - Canvas

Wat er misloopt op de Dienst Financiën? Véél, horen wij u al denken. Panorama -medewerker Wim Van den Eynde probeert in Het failliet van Financiën toch een iets beter onderbouwd antwoord te formuleren. Aangezien de zwarte economie in België naar schatting goed is voor 21 procent van het Bruto Binnenlands Product en ons land zich daardoor jaarlijks zowat 30 miljard euro aan inkomsten door de neus geboord ziet, komt het programma geen seconde te vroeg. Zeker als je te weten komt dat controles niet of niet goed worden uitgevoerd en beslissingen die effectievere inningen mogelijk zouden maken bewust worden uitgesteld.

Onmacht of Onwil?

Op zoek naar de oorzaak van zoveel financieel wanbeheer stuiten Van den Eynde en co op een verhaal van onmacht, onder meer bij enkele ambtenaren op de Dienst Financiën. 'Door een gebrek aan middelen, leiding en visie krijg je het gevoel te vechten tegen de bierkaai', aldus een anonieme getuige. 'De wetgeving is complex en ondoorzichtig. Je weet dat er voor je ogen gefraudeerd wordt, maar je kunt er niets aan doen. Het wordt algauw een vicieuze cirkel.' Geen wonder dat de ervaren ambtenaren net iets minder enthousiast klinken dan hun jongere collega's.

Rita Dreessen, gewezen personeelsdirecteur bij de FOD Financiën, doet een boekje open over haar ervaringen: 'Aan de ene kant zie je inderdaad die onmacht bij goedbedoelende ambtenaren, maar aan de andere kant zie je ook veel onwil. Mensen uit een bepaalde politieke hoek hebben er alle belang bij dat er geen beslissingen worden genomen. Een meer effectieve inning van de belastingen kan hen veel stemmen kosten, dus wordt er alles aan gedaan om daar geen haast mee te maken.'

Doe maar een Status Quo

Zo zocht Selor, het Selectiebureau van de Overheid, ruim twee jaar naar een geschikte topman voor de dienst Financiën, de grootste overheidsdienst van het land. 'Heel wat toplui uit de Financiële wereld deden mee aan de selecties,' zegt Van den Eynde, 'maar een geschikte kandidaat - lees: iemand uit het kabinet Reynders - werd niet gevonden. Dat zou ondenkbaar zijn in de privésector.' Uiteindelijk viel de keuze op Hans D'Hondt, voormalig kabinetschef van Yves Leterme, die vorig jaar nog verwikkeld was in Fortisgate. Sinds 1 februari is hij hoofd van de FOD Financiën.

Dirk Van der Maelen, ondervoorzitter bij de SP.A en zowat de vaste luis in de pels van Didier Reynders, spreekt zelfs ronduit van sabotage. 'Het blijkt een doelbewuste electorale strategie om controles niet efficiënt te laten verlopen. Het klassieke electoraat van de MR - zelfstandigen en bedrijfsleiders - heeft belang bij een status-quo. De enige die hier iets aan kan veranderen, is natuurlijk Reynders, en die heeft duidelijk geen baat bij een oplossing.'

Conform het journalistieke principe van woord en wederwoord klopte Van den Eynde ook vriendelijk aan bij zowel Hans D'Hondt als Didier Reynders. De eerste verklaarde pas na zes maanden in functie uitspraken te willen doen tegenover de pers. Van Reynders, intussen toch al tien jaar verantwoordelijk voor het Belgische geld, kreeg hij een resoluut 'geen commentaar'.

Kafka in Brussel

Hoeft het nog gezegd dat de reportagemakers niet op elk niveau op een optimale medewerking konden rekenen? Zo mocht er bijvoorbeeld niet gefilmd worden in het gebouw van de dienst Financiën zelf. Of toch wel, maar enkel als er niemand aanwezig was. Als interviews al werden toegestaan, moesten ze dus ergens anders plaatsvinden. Kafka in Brussel.

Om de docu toch interessant in beeld te brengen, kwam Panorama terecht bij tekenares Annemie Thijs (geen familie). Haar afstudeerproject - een sfeervol tekenfilmpje bij een nummer van Tom Waits - overtuigde de VRT om haar aan het werk te zetten. Aan de hand van enkele aanwijzingen maakte Thijs zowat vijfentwintig clipjes die het financiële verhaal tot leven moeten wekken. Na de uitzending kunt u de making of van haar filmpjes bekijken op de website van Canvas. Meer van haar vindt u hier.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

'RiP: a remix manifesto': Het mashup-interview

2010-02-02T22:13:00.016+01:00

Rip: a remix manifesto is een dolle documentaire over het samplen van muziek in het digitale tijdperk en de daarmee gelinkte problemen met auteursrechten, feat. mashupfenomeen Girl Talk.

Lees het volledige artikel en bekijk de trailer op focusknack.be.

Wij legden enkele vragen over deze heikele kwestie voor aan onze Belgische mixmasters DJ Bobby Ewing (Shameboy; Discobar Galaxie) en de immer sympathieke King DJ 4T4 (’t Hof van Commerce; Ultrasonic). Via het programma Hang The DJ op Studio Brussel waren ze een tijdje terug (samen met 2manyDJs) minstens gedeeltelijk mee verantwoordelijk voor de mashup-hype in België.

-Moet het maken en draaien van mashups (zonder vergoeding van de artiest in kwestie) gezien worden als reclame of eerder als broodroof?
-King DJ (4T4): Het hangt er van af wat ermee gedaan wordt natuurlijk. Voor eigen gebruik of distributie in beperkte kring lijkt het me geen probleem. Soms is het inderdaad heel goede promo.
-Bobby Ewing: Het blijft een moeilijke discussie, maar dit is de essentie: zolang het om een DJ-tool gaat, is het ok. Van zodra je als DJ geld begint te verdienen op de rug van de artiest vind ik het verkeerd.

Als artiest kan je je moeilijk verzetten tegen het maken van mashups. Eens je een plaat uitgebracht hebt kan je niet meer bepalen wie je plaat draait en welke andere plaat hij of zij eronder mixt. Je kan je evenmin verzetten tegen iemand die in zijn studio aan de slag gaat met je track. Maar vanaf het ogenblik dat iemand een mashup effectief zwaar begint te verkopen, en er geld mee gaat verdienen, wordt het een andere zaak. In principe moet het geld terugvloeien naar de originele artiest, eventueel met een bewerkingscredit voor de remixer.

Maar het is zeker ook een vorm van reclame. Veel artiesten worden maar wat graag “illegaal” onder handen genomen door een grote naam om zo via de underground gehypet te worden. Sommige artiesten stimuleren dit door instrumentale versies en acapella’s op hun CD te zetten, gewoon om de remixers een tool in handen te geven.

Via de huidige blogcultuur is alles wel in een stroomversnelling terechtgekomen en gaan tracks en remixes vaak een eigen leven leiden. Je moet het leren loslaten. Met wat geluk wordt één van jouw tracks wel een hype op een aantal blogs, waardoor je in geen tijd honderdduizend mensen bereikt. Daar zul je als artiest niet onmiddellijk rijk van worden, maar het kan je qua naambekendheid (en dus qua optredens) enorm vooruit helpen.

-Hoe zit het in België met de regels daaromtrent?
-4T: Dat valt hier absoluut NIET mee. Maar dat de regelgevers weinig van muziek kennen heeft zo zijn voordelen. Zelfs de meest progressieve Sabam-medewerker denkt bij alternatieve muziek aan U2! (lacht)
-Bobby Ewing: Wat zijn die regels? Persoonlijk hanteer ik een eerlijk principe. Voor onze radioshow (Discobar Galaxie On The Radiow – Stubru, vrijdag van 20 tot 22u) maak ik geen mashups, maar ‘edits’, d.w.z. ik knip en herarrangeer sommige platen om ze mooier in elkaar te laten overvloeien. Volgens het boekje mag dat niet, maar ik doe het louter uit esthetische overwegingen. Ik geef altijd de originele auteur aan, dus ieder krijgt waar hij recht op heeft.

-Zondigen jullie zelf wel eens tegen de officiële regels hieromtrent?
-4T: Enkel in beperkte mate...
-Bobby Ewing: Er blijft ergens een grijze zone die altijd al bestaan heeft. In mijn platenkast staan ook white labels van remixen of edits die niet officieel zijn goedgekeurd. Maar in de meeste gevallen heb ik de originele track ooit wel officieel aangekocht.

-It ain’t a crime if you don’t get caught?
-4T: Dat hangt een beetje van de schaal af.
-Bobby Ewing: Ik ga daar niet mee akkoord. Dat is net de problematiek van de huidige downloadcultuur. Het is en blijft diefstal. Dat jonge kids niet de moeite doen om iets legaal te downloaden, begrijp ik, maar als volwassene zou je toch beter moeten weten. Als daardoor de festivaltickets duurder worden volgt er luid protest, maar ondertussen lopen ze wel rond met een iPod met 200 GB aan muziek waar ze nooit voor betaald hebben. Ach, dat probleem is eigenlijk veel erger dan die paar DJ’s die af en toe een niet goedgekeurde remix maken…

-Hebben jullie ooit een boete gehad wegens ongeoorloofd gebruik van een sample?
-4T: Ja, met ’t Hof (van Commerce) hadden we ooit een sample gebruikt van Battlestar Galactica. Maar we hebben het ‘in der minne’ kunnen regelen. (lacht)
-Bobby Ewing: Ik niet, omdat ik altijd aangeef welke originele tracks ik gedraaid heb, de rechthebbenden krijgen dus altijd eerlijk hun centjes.

Maar qua boetes hebben we in België nog het fenomeen Sabam, de enige organisatie in de wereld die DJ’s een licentie aan hun been lapt.

Probeer het te begrijpen: alle DJ’s (zowel de pro’s als zij die 2x per jaar in een jeugdhuis een CD’tje durven opleggen) moeten een DJ-licentie van €250 per jaar betalen, als ze nummers draaien die niet op de ‘originele drager’ staan. (Heb je dus 4 CD’s van pakweg Depeche Mode, en je besluit de beste tracks op een compilatie te branden, moet je 250 euro betalen aan Sabam, nvdr.) Voor Sabam maakt het niks uit of die tracks illegaal gedownload zijn of niet, je moet betalen. Moest ik nu mijn laptop meenemen, hoef ik die belasting weer NIET te betalen, want dan staat ie op de originele drager, nl. mijn harde schijf. Totaal absurd!

Dit is een mooi voorbeeld van de wetgeving die achterhaald is, en de paniekerige manier waarop men het verlies aan inkomsten door downloaden probeert te compenseren. Helaas bestraft men zo de verkeerde mensen.

-Conclusie?
-4T: De manier waarop auteursrechten behandeld en beschermd worden is inderdaad erg achterhaald. Dit kan zo opgelost worden dat het voor iedereen voordelig is. Sommige organisaties blijven echter halsstarrig vasthouden aan hopeloos verouderde regelingen. Dat, en ENKEL dat, is de reden waarom veel creatieve mensen tegenwoordig wel verplicht worden om het dan maar illegaal te doen.

Bijvoorbeeld: om een nummer te samplen moet je eerst goedkeuring krijgen en een (meestal erg hoge) voorschot betalen. Heb je al dat werk gedaan en betaald, kan het zijn dat het toch nog wordt afgekeurd. Al dat werk voor niets, en überhaupt nog eens je geld kwijt ook. Iets naspelen (een cover dus) mag dan wel en is ook altijd veel goedkoper, zelfs al hoor je geen verschil met het origineel. Begrijpe wie begrijpen kan. Het zou effectiever zijn moest je altijd toestemming krijgen om een sample te gebruiken, zolang je er maar voor betaalt..

-Bobby Ewing: Het fenomeen van de mashups is ondertussen trouwens redelijk achterhaald, er was een tijd dat ze je er letterlijk mee rond de oren sloegen, maar dat werd al snel vervelend. Een pijnlijk nevenverschijnsel van de huidige technologie is ook dat iedereen plots denkt mashups te kunnen maken, zonder te beseffen dat het eigenlijk een kunst is. De echte goeie, zoals die van Soulwax (die de lat heel hoog hebben gelegd), zijn muzikaal erg goeie vondsten, die zowel qua toonaard, qua ritme en qua vibe bijeen passen, zodat ze eigenlijk op zich een compleet nieuwe track vormen. Maar zoals gezegd, af en toe komt er nog eens een leuke mashup langs, maar het fenomeen van ‘drie tracks tegelijk’ is wat voorbijgewaaid. Gelukkig maar!

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Concertverslag: The Black Box Revelation, Club 69, vrijdag 29 januari

2010-02-01T14:43:00.007+01:00

Jan Paternoster en Dries van Dijck bewijzen nogmaals hun status van beste Belgische live-act. Beluister hier integraal hun vandaag te verschijnen album Silver Threats.

Lang moesten we niet nadenken toen we dat berichtje kregen vrijdagmiddag. Of we meewilden naar een live-optreden van The Black Box Revelation? Check! Temeer daar er slechts 2x69 gelukkigen waren uitverkoren om het optreden bij te wonen. Het optreden vond namelijk plaats in Club 69, de vroegere Marconi-studio, in de schaduw van de VRT-toren. Daarenboven werd de band onlangs nog uitgeroepen tot beste Belgische live-act tijdens de uitreiking van de MIA's. Zo een kans laat je dus niet liggen.

Voor de jongens hun tour door Europa (Engeland, Spanje, Frankrijk, Italië, Zwitserland, ja zelfs Holland) starten, kwamen ze hier nog even hun nieuwe plaat Silver Threats voorstellen (die verschijnt vandaag 1 februari). Wij stonden op de eerste rij.

Opener Run Wild zet meteen het tempo. Donderende drums, een plakkerige gitaarriff en een juiste attitude zorgen ervoor dat je al snel gaat vergeten dat ze maar met zijn tweeën op dat podium staan. Minimalisme in de stijl van The Kills en The White Stripes. Kaalgestript maar rauw en vettig. Less is more. Met zijn ruige, met blues doordrenkte gitaarspel is Jan Paternoster zowat de Belgische Jack White en de achttienjarige Dries van Dijck speelt moeiteloos veel ervarener drummers naar huis. Faut le faire.

De jongens zorgen voor voldoende afwisseling in de set om het anderhalf uur boeiend te houden. Van het funky High on a wire over de rechttoe rechtaan rock’n’roll van 5 o’clock turn back the time tot het ingetogen Our town has changed for years now, gedrumd met blote handen. Du jamais vu.

Alle nummers van de nieuwe plaat worden gespeeld, maar ook de hoogtepunten uit de eerste plaat komen aan bod. De mannen zijn goedgezind en maken tussendoor tijd voor grapjes. Ondanks de broeierige temperatuur houdt Paternoster gedurende heel de set zijn leren jekker aan. Vanaf het ‘sexnummer’ Love Licks, opgedragen aan de zanger zijn lief, werkt hij zich compleet in het zweet. I think I like you/ Do I know you klinkt scheurend en krakend als een dreigende natuurramp. Tijdens het daaropvolgende I don't want it viert hij helemaal de teugels en barst hij los in een gitaarsolo die doet denken aan Jimmy Page in zijn hoogdagen. Afsluiter Psyche (Here comes the kick) is dan weer een negen minuten durende brok stoner rock die uitmondt in een lap noise waar Sonic Youth ruim twintig jaar lang een patent op had.

Het moge duidelijk zijn: hier staat een generatie te popelen om de fakkel over te nemen. The Black Box Revelation is klaar om Europa te veroveren. Betere ambassadeurs kunnen we ons momenteel niet inbeelden.

Setlist:
1. Run wild
2. Where has all this mess begun
3. Gravity blues
4. High on a wire
5. 5 o’clock turn back the time
6. Our town has changed for years now
7. You better get in touch with the devil
8. Sleep while moving
9. Love licks
10. I think I like you/Do I know you
11. I don't want it
12. Set your head on fire
13. Never alone/always together
14. You got me on my knees
15. Psyche (Here comes the kick)

Fragmenten uit dit memorabele concert zijn hier te beluisteren.

Beluister hier Silver Threats integraal. De plaat is uit bij PIAS en werd geproduced door Mario Goossens. Ons exemplaar is alvast besteld.

Op 4 maart speelt The Black Box Revelation ten dans in de AB in Brussel, helaas is dat concert al uitverkocht. Daarna vertrekken ze opnieuw naar het buitenland, om daar als support onder andere Iggy & the Stooges naar huis te spelen.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft...

De kardinaal en de homo

2010-01-25T20:28:00.003+01:00

Amper drie weken na zijn aanstelling weet kersvers kardinaal Léonard hoe hij zijn aanhang snel kan verminderen. “Geef me een kans”, had hij nog gezegd vlak na zijn aanstelling. Het voordeel van de twijfel, weet je wel. Ok dan maar, veel verwachtingen tegenover een kardinaal koester ik zowiezo niet, zolang hij de mensen maar niet nodeloos tegen elkaar opzet.

Dit weekend kon hij het niet laten mensen te beledigen door een vergelijking te maken tussen anorexia nervosa en homoseksualiteit.

De pot en de ketel

Hallo kardinaal? Niet goed nagedacht? Waardoor wordt anorexia alweer gekenmerkt? Juist, door onthouding. U bent voor het celibaat voor priesters als ik het goed heb. Door wat wordt dat nu alweer gekenmerkt? Juist, ook door onthouding. Geheelonthouding nog wel. Wie is hier eigenlijk de anorecticus, mijnheer de kardinaal?

Waarom herleidt u dan een perfect normale, zij het minder voorkomende geaardheid met een ziekte die vaak dodelijk afloopt? Zullen we linkshandigheid dan ook maar met een ziekte vergelijken, en blauwe ogen, en rood haar? Wie weet vinden we nog wel enkele ziektes in uw ogen. Luisteren naar een bepaald soort muziek bijvoorbeeld, klassiek misschien? Toch ook weggelegd voor een minderheid, dacht ik.

Het zou natuurlijk ook kunnen dat u schrik hebt, of dat u angstvallig uw eigen geaardheid wilt verstoppen. Voorbeelden genoeg in uw wereldje, een rondje googelen levert tonnen materiaal op wat dat betreft.

…Toen waren er nog acht...

Uit een recente enquete blijkt dat 73% van de katholieken tegen het celibaat is. Niet voor zichzelf natuurlijk, maar zelfs voor priesters. Dat is een stijging met zeven procent tegen vijf jaar geleden, toen nog 66% tegen het celibaat was.
Grappig: omgerekend zie je dat dus vijf jaar geleden zes op negen katholieken tegen waren, nu zes op acht. Wat zou er met die andere gebeurd zijn? O ja, gestorven natuurlijk. Katholieken zijn nu eenmaal niet meer van de jongsten, zo door de band genomen.

Net zoals u, mijnheer de kardinaal. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het juist door uitspraken zoals de uwe is dat uw achterban zich van u afwendt. Binnenkort schieten er geen katholieken meer over, dan kunt u zeggen wat u wilt, niemand zal zich nog aan u storen, de mensen zullen hoogstens hun schouders ophalen, en eens met u lachen, zoals nu met Eddy Wally. En tenslotte zult ook u ten onder gaan.

En zo zou het kunnen dat het toch nog goed afloopt.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Zigi zal het zeggen

2009-12-30T15:10:00.001+01:00

Om het jaar mooi af te ronden volgen hier nog enkele gewaagde voorspellingen voor 2010. Iemand moet het doen ten slotte. Een tas koffiedrab, een glazen bol en een portie gezond verstand is alles wat ik daarbij nodig heb. Volgend jaar zullen we zien of ik een boeiende toekomst als astroloog tegemoet ga...

-Eerste bekende dode: Mick Jagger, the Rolling Stones blijven hardnekkig doorgaan. Vreemd genoeg is er bij Madame Tussauds in London een exacte copie van MJ verdwenen.

-Yves Leterme splitst Brussel-Halle-Vilvoorde in een vijf minuten durende vlaag van politieke moed. Spijtig genoeg wordt hij even later wakker, badend in vers tsjevenzweet, zonder regering.

-Linda De Win (what's in a name) wint 'De Slimste Mens ter Wereld'.

-Kardinaal Danneels, net op pensioen, bloeit helemaal open en ontmoet de liefde van zijn leven. Om de roddelpers te ontlopen, vlucht hij met zijn vijfentwintig jaar jongere vriend naar Zuid-Frankrijk. Daar opent het koppel een Bed & Breakfast 'le point cardinal'.

-In Palestina schieten enkele gefrustreerde jongemannen een paar als raket vermomde kachelpijpen over de Muur die de Israëli's onwettig hebben gebouwd. Er vallen minstens twee lichtgewonden. De Israëli's antwoorden naar eigen woorden 'gepast' met een door de Amerikanen gesteunde rakettenoorlog waarbij duizenden doden vallen langs Palestijnse zijde. Of was dat al in 2008?

-K's Choice brengt een nieuwe plaat uit, die door serieuze rockcritici wordt beschouwd als een meesterwerk. Ze haalt zelfs het Guinness Book of Records, met de vermelding 'saaiste plaat ooit'. Andere genomineerden zijn R.E.M. en Coldplay. Michael Stipe is jaloers en belooft de volgende keer met een nog meer slaapverwekkende plaat te komen. Met een naam als R.E.M. kan hij moeilijk anders.

-Dood deel 2: Nelson Mandela, hij sterft vlak nadat hij de aftrap heeft mogen geven op het WK Voetbal in Zuid-Afrika. Sterven op het veld, het blijft een ideaal.

- Pieter De Crem trekt zijn stoute schoenen aan, doet een veter rond zijn voorhoofd en trekt alleen naar Afghanistan, mompelend: "Ik zal die verrekte Osama zelf wel gaan zoeken, wat is me dat nu." Gewapend met een goed verstopt geheim wapen, trekt hij naar de tribale gebieden op het grensgebied tussen Pak- en Afghanistan. De volgende dag keert hij naar België terug, mission accomplished, Osama uitgeleverd en de 50 miljoen dollar, uitgeloofd voor het vinden van de terrorist in zijn zak.
Hoe speelt ie dat klaar?
In Afghanistan aangekomen, huurt hij de krachtigste muziekinstallatie die hij maar kan vinden, waarna hij de nieuwste CD van Yevgeni door de boxen laat knallen. Na drie minuten komt Osama gillend buitengelopen, recht in de armen van onze Crembo.

-Koningin Fabiola blijft, ondanks eerdere berichten, hardnekkig leven en wint de nieuwste reality show 'De levendste dode van 2010'. Alle andere kandidaten vallen af wegens vroegrijdig sterven. Fabiola sterft uiteindelijk in januari 2011.

-Geert Hoste brengt in zijn nieuwe eindejaarsshow 'Geert Hoste Zuigt' grapjes over het Koningshuis, politici, de capriolen van BV's en van hun voetstuk gevallen sportlui. Niemand had dit zien aankomen. Vooral het Koningshuis, politici, de desbetreffende BV's en de van hun voetstuk gevallen sportlui zelf niet. Dat is althans wat ze achteraf zullen beweren op de Rode Loper.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft

Markante Kerstverhalen - Deel 3

2009-12-29T21:08:00.008+01:00

Zoals beloofd komt hier het derde markante kerstverhaal, en zoals ik al eerder zei is het een waargebeurd verhaal. Echt meegemaakt, alleszins door een ex-klasgenoot van mij. Zijn naam is Wouter Deprez, en hij mocht het gaan navertellen op Radio 1. Vorig jaar met kerstmis deed hij dat, onder de titel 'De Bende van Menen'.

Het verhaal begint als volgt: 20 jaar geleden, toen Wouter nog een Woutertje was, werd hij Kabouter Wesley-gewijs op zijn muil geklopt op de trappen van het cultureel centrum van Menen (West-Vlaanderen). Pas later hoorde hij dat hij was afgetroefd door iemand uit 'de bende van Menen', een bende die overal in de buurt amok ging maken. Na een tijdje vergat hij het voorval, maar toen hij jaren later terug aan dat CC kwam, deze keer om zelf een optreden te geven, schoot het traumatische voorval hem opnieuw te binnen. Waarna hij zich begon af te vragen: Wie is dat eigenlijk, die beruchte Bende van Menen, en vooral, hoe zou het er nu mee gaan?

De rest wil Wouter zelf vertellen. Hopelijk verstaat u een woordje West-Vlaams, anders verklap ik het hier: 'hoed' betekent eigenlijk 'goed', en 'sleht' betekent 'slecht'.Zo, nu bent u gewapend. O ja, ga er maar even bij zitten, want het duurt in totaal iets meer dan een uur. Maar het loont de moeite.

Beluister hier het hele verhaal.

Zeg dat Wouter het gezegd heeft.
Tot in 2010!
Zeg dat Zigi dat gezegd heeft.

Markante Kerstverhalen - Deel 2

2009-12-27T22:10:00.008+01:00

Hier volgt het tweede markante kerstverhaal in een reeks van 3. Het is een bericht dat ik eerder deze week ook publiceerde op de website van Knack Focus.

Rage Against The Machine ramt Britse hitlijst

Killing in the name, de eerste single van Rage Against The Machine voert met 500.000 downloads deze week de hitparade aan in Groot-Brittanië. Het nummer dateert van 1992.

Traditiegetrouw met Kerstmis staat de recentste X-factorwinnaar op de bovenste plaats in de hitlijst. En zoals het Kerstmis betaamt staat dat garant voor slappe kost.

Een welgemeende Fuck You

Een Brits echtpaar wilde hier iets aan doen en lanceerde een facebook-campagne om te vermijden dat weer een X-factorwinnaar op 1 zou staan dit jaar. Ze riepen iedereen op om 'Killing in the Name' digitaal te downloaden. Het nummer werd gekozen omwille van het beroemde refrein "Fuck you, I won't do what you told me!" Deze slogan was volgens de initiatiefnemers "een passende manier om X-Factorjurylid Simon Cowell te laten weten dat de massa niet alles slikt wat hen door de strot geduwd wordt".

De band uit Los Angeles reageerde zelf heel enthousiast en beloofde een gratis concert te komen spelen als het initiatief lukte. De Britten gaven massaal gehoor aan de oproep en kochten de afgelopen week ruim een half miljoen legale downloads van het zeventien jaar oude nummer. Hiermee werd meteen een record gevestigd. Nooit eerder werden zoveel digitale downloads verkocht van één nummer.

Da's Rock'n'Roll

X-factorwinnaar Joe McElderly moet met 450.000 verkochte exemplaren van zijn kerstsingle genoegen nemen met de tweede plaats. Zelf amper één jaar oud toen het nummer van RATM uitkwam, had hij tot vorige week nog nooit van deze band gehoord. Hij moet er niets van hebben en omschreef hun muziek als 'dreadful'. "Ze zijn alleen maar aan het schreeuwen! Hoe kan iemand dit nou leuk vinden. Je kunt je toch niet voorstellen dit te horen bij het kerstontbijt bij je opa?" De Britten die de oproep steunden noemen het dan weer "een overwinning van 'echte' muziek op een bedacht concept."

In Groot-Brittannië kunnen ook oude nummers doorstoten in de wekelijkse hitlijst van best verkochte singles. In België is dit niet mogelijk. Hier worden downloads van nummers die ouder zijn dan twee jaar geweerd uit de Ultratop Singles.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Markante Kerstverhalen - Deel 1

2009-12-26T12:20:00.003+01:00

Om het jaar in schoonheid af te sluiten heb ik nog 3 markante kerstverhalen voor u in petto. Deze worden telkens met 1 dag tussen gepubliceerd.

Het eerste verhaal gaat over een man die zich ondanks zijn zware ziekte blijft ontfermen voor zijn medemens, in dit geval de daklozen in Brussel.

Het tweede stukje gaat over de onverwachte kersthit in Groot-Brittanië dit jaar.

Het derde en laatste stukje is een luisterverhaal van Wouter Deprez over zijn bizarre ontmoeting met de bende van Menen. Dit 2 uur durende verhaal was eerder te horen op Radio 1. Hier gepubliceerd met toestemming van Wouter Deprez zelve.

Kerstman voor de daklozen

‘Ondanks zware ziekte blijft Roger zich inzetten voor de daklozen in Brussel’.

Roger Simons is een man van 49 jaar, ex-rijkswachter, maar in zijn hart nog steeds een ‘zwaantje’. Zijn motor staat sinds kort aan de kant, maar niet te koop. Dat krijgt Roger niet over zijn hart. Medische redenen dwongen hem tot vervroegd pensioen. Een jaar geleden kwam het slechte nieuws. De ziekte van Kahler. Botkanker. Ongeneeslijk. Het sloeg in als een bom. Waarom hij? Wat had hij misdaan? Vader van vier kinderen, gelukkig hertrouwd, en bovendien chapterleader van de afdeling Noord-Limburg bij Bikers for Christ (BFC).

Zijn motor mag dan al aan de kant staan, aan zijn idealen blijft hij trouw. Hoewel de kanker vreet aan zijn energie blijft de man verbeten doen wat volgens hem wordt verwacht van een goed Christen: de naakten kleden en de hongerigen voeden. Daarom trekt hij twee keer per jaar naar Brussel, om daar samen met zijn motorclub daklozen te voorzien van kleren en een warme maaltijd. Ik mocht voor één keer mee als gelegenheidsmedewerker.

Er wordt verzameld onder een brug vlakbij het Zuidstation in Brussel. Zo’n veertig mensen komen met volgeladen auto’s toe en beginnen koortsachtig uit te laden. Plaveien worden gekuist om de geur van urine te verdrijven. Tientallen tafels worden opgesteld om de verzamelde kleren op uit te stallen, warme maaltijden worden bereid door mannen en vrouwen in motor-outfits. Ze dragen stoere lederen jassen met prints van BMW (Be My Witness) en 777, een parodie op 666, the number of the Beast. Daarmee profileren ze zich letterlijk als de tegenhangers van de Hell’s Angels.

Honderden daklozen verzamelen ondertussen ongeduldig aan de geïmproviseerde ingang. Na een woordje van bezinning door organisator ‘Biker Bherke’, de oprichter van BFC Belgium, storten de daklozen zich op dit uitzonderlijke festijn. Met kartonnen dozen haasten ze zich vervolgens naar de uitgestalde kleren om er de mooiste of de best passende uit te kiezen. Zoveel als ze kunnen dragen, nemen ze mee. Daarna verdwijnen de meesten weer, anoniem de avond in.

Ik hoor talen waar ik geen woord van versta, maar kan de dankbaarheid van hun gezichten aflezen. “Een heel mooi gebaar”, vertellen sommigen spontaan aan iedereen die meewerkt. De meesten denken er net zo over, al zie ik al eens een enkeling morren, omdat een ander er met een kledingstuk vandoor is dat hij zelf ook wel gewild had. Je kan niet iedereen tevreden stellen.

Twee hectische uren later is alles uitgedeeld en worden de lege tafels weer ingepakt. Het hele gebeuren laat een diepe indruk na bij iedereen die heeft meegeholpen. Opluchting ook, dat het weer goed verlopen is, want het is toch telkens weer een beetje chaotisch. En het besef nu weer naar huis te kunnen, wat ineens niet meer zo vanzelfsprekend lijkt.

De vermoeiende dag weegt zwaar op Roger. Zijn ziekte heeft hem uitgeput en houdt hem de hele daaropvolgende week aan bed gekluisterd, maar aan stoppen wil hij voorlopig niet denken. “Misschien moet ik mijn motor binnenkort inruilen voor een rolstoel. Maar zolang ik het lichamelijk aankan, zal ik dit blijven doen. Mensen in nood proberen te helpen is voor mij de kern van de Christelijke boodschap. Kerstmis is een feest van liefde en vergeving. Met BFC dragen wij die liefde uit door onze daklozenwerking. Een tijdje geleden zat er een brief in de brievenbus. Iemand die jaren dakloos was geweest had nu eindelijk een woonplaats gevonden en wilde ons nog eens bedanken. Voor die mensen zijn wij soms een lichtpuntje in de duisternis. Dat doet me deugd. Daarom blijven we Kerstmannetje spelen.”

De Groene Auto

2009-12-16T20:55:00.004+01:00

Binnenkort start het zoveelste autosalon voor personenwagens, en dat zullen we geweten hebben. Gewoontegetrouw proberen handelaars elkaar de loef af te steken met de voordeligste prijzen en de nieuwste snufjes.
Meer dan ooit draait het autosalon dit jaar rond energiezuinige wagens. Stuk voor stuk geven fabrikanten de indruk dat we er goed aan doen een nieuwe wagen te kopen van hun merk want hiermee gaan we het milieu redden. Samen voor een mooiere Moeder Aarde.

Zorg voor het milieu geldt meer en meer als lokvogel. In reclamefolders dwarrelen groene lenteblaadjes uit de eens zo vervuilde uitlaat. De natuur fleurt helemaal op als je met je nieuwe wagen door het verlaten landschap rijdt. Je zou haast gaan denken dat de auto-industrie de wereld gered heeft. Frisse lucht nodig? Kom maar mee voor een ritje op de autosnelweg!

The future’s so bright, I gotta wear shades

Het doet me denken aan vroegere tijden, toen de milleniumwende nog veraf leek. In de jaren '50 en '60 droomde de mens van een gouden toekomst die werd mogelijk gemaakt door de voortschrijdende technologie. Het magische jaar 2000 stond symbool voor dit Technologisch Utopia. Ongetwijfeld zouden alle basisproblemen zijn opgelost. De mensen zouden vrolijk rondzweven in allerlei rijdende, glijdende en vliegende voertuigen, aangedreven door revolutionaire energievormen die we ons nog niet konden voorstellen. Scepticisme hieromtrent werd smalend weggelachen. Vooruit zou het gaan. Aan cultuurpessimisme had niemand een boodschap. Door een felroze bril zagen we de toekomst hoopvol tegemoet.

Als nietsvermoedende consument zou je bijna gaan geloven dat het nog uitgekomen is ook. Enorme bedragen worden gespendeerd om termen te bedenken die zowel milieuvriendelijk als sexy klinken. EcoPower technology met een hart voor het milieu; EcoDynamics-systemen met complimenten van de natuur; de nieuwe EcoNetic voor dynamisch en ecologisch rijplezier... Je kunt het zo gek niet bedenken of er bestaat wel een groene slogan voor.

Het zal niet voor vandaag zijn, zeker?

Nu ben ik de eerste om toe te geven dat autofabrikanten naarstig zoeken naar technieken om steeds zuiniger met energie om te springen. Als de oplossing ooit gevonden wordt, zal hij eerder van de autoproducenten zelf komen dan uit politieke hoek. Er zijn strenge Kyoto-normen en zwaar gemediatiseerde conferenties zoals die in Kopenhagen nodig om het politieke tij te keren, maar of dat werkelijk zoden aan de dijk zet, valt nog af te wachten. Uit winstbejag ontwerpen vooruitstrevende motorfabrikanten waarschijnlijk eerder een echt propere motor dan politici een echt afdoend akkoord bereiken.

Maar ondertussen zijn we het magische jaar 2000 al tien jaar gepasseerd. Ik heb nog altijd geen geluidsarme auto’s zien vliegen, de files worden er niet korter op en vervuiling is één van de grootste problemen die ons collectief bedreigen. Waarom lees ik daar niets over in de reclame? Mogen we zeggen dat die misschien een heel klein beetje misleidend is? De groene auto, jongens en meisjes, die is nog niet voor morgen.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Binnenkort interessant nieuws

2009-12-08T21:17:00.003+01:00

Na een paar weken blogstilte (examens, deadlines, het leven, ...) kan ik deze week eindelijk weer ademhalen en me eens voor mijn computer zetten om nog es een ongetwijfeld baanbrekend interessant stukske te schrijven.
Ondertussen kan u op www.focusknack.be terecht voor muzieknieuws allerhande. Reageer gerust.
Doe alsof ge thuis zijt.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft

Bronnen Checken

2009-11-16T20:22:00.005+01:00

Een lesje journalistiek door Kabouter Wesley.

Kabouter Wesley - Het Belang van Bronnen Checken
Geüpload door T60659. - Bekijk nog meer comedy video's.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft!

Why i jazz..

2009-11-05T19:01:00.022+01:00

Why i jazz is a mash up title of the article ‘Why I Blog’ written by Andrew Sullivan and a song called ‘talking all that jazz’, by Stetsasonic.

PARDON MY FRENCH

First of all something about the ‘i’. I don’t mean ‘myself’, but the word i. It seems to me that the use of the capital I is a bit of an ego thing, so i let it go a long time ago. Just so you know, i’m happy with a little i. Get used to it. And second, if you think my English is bad, wait until you hear my French!

Now, Andrew Sullivan wrote an article about blogging, bloggers and the blogosphere. The point is that there’s a huge distinction between ‘traditional writing’ as an art or profession, and blogging, also as an art or profession. Blogging, he says, is like writing out loud, discussing a topic while it’s still hot. In musical terms, it’s the distinction between classical music, and in some ways classical pop music, on the one hand, and jazz, or funk, on the other.

FINISHED BEFORE IT STARTED

While classical (pop) music, classical writing is composed and finished before it’s presented, jazz works more directly, sometimes it’s invented (improvised) in direct interaction with the audience. It might not be perfect, but it’s alive. It’s raw, unpolished, and might contain some unexpected naughty hooks. Some people might not like that. They prefer stability, security, insurance, formats, safety. Well, there’s ample places to find just that. But not in the world of jazz, not in the blogosphere.

“The traditional method involves a journalist searching for key sources, nurturing them, and sequestering them from his rivals,” Sullivan says. “A blogger splashes gamely into a subject and dares the sources to come to him.” End quote.

Why do i make this comparison? Well, actually the distinction between composed, formal music and jazz is made in the original article. But i would like to demonstrate this with an example. Don’t be offended.

PLAY IT AGAIN SABAM

What’s the most popular band in Belgium, as far as sales records are concerned? Right, it’s Clouseau. The writers of their music are very professional, they make no mistakes, they know when the song needs a bridge, or a solo, or whatever, because they’ve learned it. It's very scientific to them. So if they release anything new, it’s ready-to-eat. Goes straight to the top.

Well, sorry if you’re a fan, but to be quite frank, it’s also born dead. Boring as hell. Why? Anything that might be original, interesting or renovating, is left out completely. It has to fit. It is never bad-ass or dangerous. Nicely between the lines set forth by the "industry". And all the Money Sabam (or is it Saddam?) generates gets nicely divided between Koen and Kris Wauters. Good luck to'em.

FREE YOUR MIND…

But i don’t want music to fit all the time. I don’t want it to be perfect, i like mistakes. They make you grow, they often make you better. Like the Italians say: “Si non è vero, è ben trovato!” Later we can change our minds, nothing wrong with that, but let’s try something interesting first. Jazz it up a little, make it funky. Free your mind and your ass will follow.

That’s what jazz is, that’s what funk means to me. These words have the same origin. They meant ‘something bad’. Not Michael Jackson Bad, but dirty as Dirty Diana.

ONLINE DISC JOCKEY

Back to the article Sullivan wrote. “Jazz hasn’t replaced composed, formal music; and no jazz musician would ever claim that it could. It merely demands a different way of playing and listening, just as blogging requires a different mode of writing and reading.”
A blogger, he states, sometimes feels less like a writer than an online disc jockey, mixing samples of tunes and generating new melodies through mashups while also making his own music. Both artist and producer – and the beat goes on…

This sure sounds like music to me. This is where i’d like to step in. As Mauro from Evil Superstars once said: “Refuse to moderate, join the curse club, surgically lower your eyebrows.” The name of that song: Stay Angry. Another word for Staying focussed. Staying Alive. I feel a Bee Gees song coming up.

Being a former DJ myself, i like that funky attitude, you never know what to expect. That’s what makes it interesting. So blogging could be an interesting alternative. See what happens, see how people react. If they don’t dance, change my tune a bit. Constantly keep on moving, improving. Mash it up, mix it up, wrap it up a little bit. And for all those that do not like it, there’s plenty of other parties around.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft!

exclusief interview met The New Radio Kings

2009-11-03T17:29:00.010+01:00

EXCLUSIEF INTERVIEW THE NEW RADIO KINGS

Zaterdagavond 31 oktober, acht uur ’s avonds. De Handelsbeurs in Gent loopt vol. Opvallend veel mensen zijn mooi uitgedost. Chique kostuums, mooie, sexy kleedjes. Halloween? Niet bepaald! Dit belooft een speciale avond te worden.

De reden voor die verkleedpartij is het optreden van The New Radio Kings, een groep uitstekende muzikanten onder leiding van Pieter Embrechts en Thomas De Prins. De tienkoppige band, strak in het pak, speelt covers van the Foo Fighters, over Doe Maar tot Röyksopp, maar steeds in een Swing-jasje. Versies die zo uit de jaren ’50 lijken te komen. Strak gearrangeerd en samengebald in een wervelende retro-show. A little Big Band experience.

Na het optreden is mij een exclusief interview beloofd met Master of Ceremony Pieter Embrechts. Eerder die dag had ik een interview met Marc De Maeseneer, baritonsaxofonist en leider van de blazerssectie, ook bekend van The Magnificent Seven, de begeleidingsband van Lady Linn en Halve Trouwboek van ‘Slaap lekker ding’ Eva De Roovere.

Marc, ik heb opgevangen dat jij het concept voor deze band bedacht hebt. Klopt dat?
Welja, telkens als ik Pieter hoorde zingen bij El Tattoo Del Tigre (30-koppig mambo-orkest dat eerder dit jaar ontbonden werd) dacht ik ‘wauw, zo een stem, daar moet je meer mee doen’. Hij liep zelf al een tijdje met de idee rond, maar laten we zeggen dat ik hem wat gestimuleerd heb. (lacht) Hij had bovendien al bewezen dat hij een fantastische zanger is, waardoor hij redelijk snel mensen gevonden heeft die in het project geloofden. We hebben dan afgesproken met Thomas De Prins die de arrangementen op zich wou nemen, en zo is de bal aan het rollen geraakt.

Hoe zit het met de publieksbelangstelling? Wordt er gedanst?
Totnogtoe was bijna elke zaal uitverkocht. De Roma hadden we zelfs twee keer kunnen uitverkopen maar helaas waren er geen datums meer vrij voor een extra show. Veel mensen proberen erop te dansen, maar het is een aparte stijl en je merkt dat ze niet goed weten hoe eraan te beginnen. Tijdens het tweede deel van de show komen ze meestal wel los.

Misschien ook omdat ze dan al iets gedronken hebben?
Dat kan er ook mee te maken hebben! (lacht)

Spelen jullie enkel covers?
Ja, voorlopig wel. We hebben nog geen tijd gehad om eigen nummers te maken, maar het is een logische volgende stap. De huidige concertreeks is een try-out maar het is zo ongelofelijk plezant en de reacties zijn dusdanig positief dat er zeker een vervolg op komt.

Valt het te combineren met je andere projecten?
Met Lady Linn doen we binnenkort een slotconcert in de AB, op 21 november. Omdat we een drukke festivalzomer gehad hebben, maken we er een speciale twee uur durende show van om iedereen te bedanken. We willen afsluiten met een knal! Daarna wordt het tijd voor een nieuw album, want we touren we nu al twee jaar. (Here we go again staat al 89 weken in de ultratop en ging reeds 30.000 keer over de toonbank!) Het zal een hele opgave worden om dat succes te bevestigen.

“GEZOCHT: BLAZERSSECTIE VOOR PRINCE”

Je vrouw Eva De Roovere heeft een vette hit te pakken met het nummer Slaap lekker(met de Nederlandse rapper Diggy Dex). Heeft dit veel invloed gehad op het tourschema?
O ja, ook nu nog. Ze is momenteel in Nederland aan het touren, en door die hit heeft ze een veel ruimer publiek aangesproken. Het interessante aan werken met iemand uit een ander genre is dat je zo twee werelden bij elkaar brengt. Mensen komen achteraf vaak zeggen dat ze de show heel leuk vonden, al kenden ze enkel dat nummer.

Het ‘Dido-effect’? (Zangeres Dido werd op slag wereldberoemd nadat Eminem een sample van haar gebruikte in zijn hit ‘Stan’.)
Inderdaad. Het nummer werd zowel opgepikt door Studio Brussel, Radio 1, Radio 2 en MNM. Het staat ook nog steeds hoog genoteerd, zowel in Humo’s Top 20 als in de Ultratop.

Met welke muzikanten zou je ooit nog willen samenwerken?
Te veel om op te noemen, maar een aantal dromen op dat vlak zijn al uitgekomen. Toen ik begon als muzikant wilde ik eens met dEUS en met Maceo Parker samenspelen. Dat is ondertussen gebeurd. (Marc speelde mee op The Ideal Crash van dEUS en stond met Maceo Parker op de Lokerse Feesten.) Maar als Prince volgend jaar besluit te touren en hij heeft nog een blazerssectie nodig, dan mag hij altijd bellen! (lacht)

FIFTIES-REVIVAL

Ik heb de indruk dat er momenteel een fifties-revival is. Concepten als Radio Modern, maar ook Lady Linn en nu dus The New Radio Kings slaan aan.
Hm, dat zou kunnen. Soms wordt dat getriggerd door één nummer te horen op de radio, dat dan weer andere mensen aanzet om iets gelijkaardigs te doen.
Maar Pieter liep al heel lang met dit idee rond. Van een revival was toen nog helemaal geen sprake. Ik heb hem enkel een duwtje in de rug gegeven, en op een gegeven moment zei hij: “Goh ja, ge hebt gelijk, we gaan ervoor”.

Nog een laatste vraagje: die walrussnor, ga je die laten staan?
Euh, nog even. Binnenkort ga ik skiën en dan gaat ze eraf, anders blijft het voor de rest van het jaar zichtbaar. (lacht)

INVLOED VAN DE BOEKSKES

Pieter Embrechts is een drukbezet man. Na het optreden vergt het heel wat geduld eer ik hem te pakken krijg. In afwachting van het beloofde interview spreek ik even met contrabassist Nicolas Rombouts over de invloed van de boekskes op de platenverkoop. Hilfe kommt, zijn alom bejubelde nieuwe plaat met Dez Mona blijkt op 17 te staan in de Ultratop. “Daarmee laten we Tiësto achter ons,” zegt hij trots, “dus ja, die invloed is wel voelbaar.”

Uiteindelijk maakt Embrechts dan toch tijd voor mij. Het gesprek wordt regelmatig onderbroken, maar eens op dreef, is hij moeilijk te stoppen. Ik destilleerde het volgende uit wat hij te vertellen had.

MUZIKAAL EERBETOON

“We hebben deze band langzaamaan opgebouwd met als achterliggende reden dat we het doen for the love of music. In die zin is het niet zozeer dat ik mijn artistieke ei kwijt wilde, maar eerder een eerbetoon aan reeds bestaande muziek. Wat wij doen is ook niet nieuw, zelfs Ella Fitzgerald bracht in haar tijd al Sunshine of your love van Cream (de band van Eric Clapton), of kijk naar Antony and the Johnsons, die nu een hele mooie versie hebben gemaakt van Crazy in love van Beyonce (kippenvelnummer!), of Johnny Cash die U2 zingt.”

“Het gegeven coveren is niet uit den boze en is van alle tijden. Dat is ook wat wij doen. Het is een manier om even stil te staan bij hedendaagse of oudere songs en daar een andere invulling aan te geven.
We maken echter nooit bewerkingen van nummers omwille van het comedy-gehalte, zoals bijvoorbeeld Richard Cheese doet. Dat willen we absoluut vermijden. Wij willen de songs en de teksten intact houden, maar we geven er een andere muzikale gedaante aan.”

Jullie hebben de set vandaag een beetje ingekort?
We hebben inderdaad een paar nummers uit onze playlist gegooid. We speelden eerst ook Quand on n’a que l’amour van Jacques Brel, vertaald in het Engels en Talk van Coldplay in een Swingversie. Heel leuk om te doen, maar we voelden aan dat we weliswaar in de juiste richting zaten, maar dat het toch nog beter moest, dus hebben we ze er weer uitgehaald.

Hoe verliepen de CD-opnames? Tijdens het optreden grapte je dat er veel fouten opstonden?
Ja weet je, we hadden al een tijdje toegeleefd naar dit concept, we begonnen die songs te arrangeren. En toen was de volgende stap, nog voor we gingen spelen: “Laat ons een plaatje opnemen.” Dus na amper drie repetities zaten we al in de studio. De manier waarop wij opgenomen hebben was pure old-school. We hadden ook maar drie takes voor elk nummer, dat is zo goed als ‘live’. In die zin staan er wel wat foutjes op, maar je kan dat ook als een compliment opvatten in de zin van: “Er wordt nog live gespeeld.” Maar we waren zelf aangenaam verrast, want hij is heel snel opgenomen op een heel korte periode, en dat staat in schril contrast met wat ik normaal doe.

THE ULTIMATE BAD GUY

Je bent ook acteur, hoe moeilijk valt dit te combineren met bijvoorbeeld de opnames van De Rodenburgs op VTM?
De opnames van De Rodenburgs lopen nog anderhalve maand, maar wat de mensen nog niet weten is dat we ook aan het draaien zijn voor een VRT-reeks Wolven. Hierin speel ik the wicked evil killer, the ultimate bad guy. Heel leuk, maar ook heel veel werk. Verder ben ik bezig met de premiere van een klassiek concert en dan volgt de herneming van een theaterstuk. Op dit moment is het inderdaad zeer druk dus.

Ook de meeste muzikanten spelen in andere projecten, hoe organiseer je dat?
Tja, enerzijds willen die mensen echt graag meedoen, anderzijds zijn dat allemaal heel geschoolde, verstandige, intelligente muzikanten, enfin dat klinkt pretentieus (lacht) maar die hebben allemaal al een zekere feel, die voelen heel snel aan wat we willen. Heel goede beroepsmuzikanten, die ook nog eens overlopen van de goesting en het enthousiasme en de good-will. Die zijn bereid daar hun tijd in te steken, en een plaatje op te nemen voor weinig geld, en nu merken we dat het hier en daar wordt opgepikt, het komt ook op de radio nu…

HONDERDVOUDIG BUDGET

Ben je tevreden met de media-aandacht? Ik heb de indruk dat sommige groepen veel meer aandacht krijgen.
Dat heeft te maken met het volgende: als iemand als Gabriel Rios een plaat uitbrengt, wordt daar ongeveer een honderdvoud aan budget tegenaan gesmeten. En dat is niet overdreven! Dus als die plaat flopt, dan blijft de platenfirma achter met een serieuze put. Wij hebben daarentegen gewerkt met een minimaal maar sympathiek budget, moesten wij floppen dan gaan ze daar geen grote dobber aan overhouden. Naar mijn gevoel hebben we, in die korte tijd dat we bestaan, best wel veel aandacht gehad. We mogen zeker niet klagen.

Between the Devil and the Deep Blue Sea van Pieter Embrechts, Thomas De Prins en The New Radio Kings is uit bij Sony en bevat swingende covers van onder andere the Foo Fighters, the Beatles, Doe Maar, Röyksopp en Madonna.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Binnenkort: exclusief interview New Radio Kings

2009-10-28T12:48:00.000+01:00

Zaterdag spelen the New Radio Kings ten dans, en dat mag u letterlijk nemen, in de Handelsbeurs in Gent. De ex-leden van het ter ziele gegane El Tattoo del Tigre zullen er hun nieuwste worp Between the Devil and the Deep Blue Sea tot leven brengen, en ondergetekende heeft een exclusief interview met zanger Pieter Embrechts en baritonsaxofonist Marc De Maeseneer, ook bekend van the Magnificent Seven van Lady Linn, en van 'slaap lekker ding' Eva De Roovere.
Zeg het voort dat Zigi het gezegd heeft!

Gezocht: nieuw Simpsons-personage

2009-10-19T16:54:00.003+02:00

LOS ANGELES (AP) – De populaire Amerikaanse serie The Simpsons houdt een wedstrijd om een nieuw personage te verzinnen. Dit personage zal begin 2010 voor het eerst verschijnen in een aflevering waarin ook Chris martin van Coldplay zal opduiken. De wedstrijd is onderdeel van de viering van de 20ste verjaardag van de serie en staat open voor iedereen van 18 jaar en ouder. Ze loopt van vrijdag 16 oktober tot en met 24 oktober. Op thesimpsons.com/character kan je je kandidaat stellen.

“Na 20 jaar met plezier gewerkt te hebben aan The Simpsons, waren we het gewoon beu geworden, en eerlijk gezegd ook te rijk om nog verder moeite te doen,” grapt het creatieve team dat verantwoordelijk is voor de show op hun website. Volgens executive producer Al Jean, die samen met bedenker van de serie Matt Groening zal oordelen over de winnaar moeten de inzendingen “grappig en pittig” zijn. Verwacht wordt dat je een naam, een korte beschrijving en een slagzin (zoals D’oh!) bedenkt. Verder moet het personage geel zijn en passen in het typische Simpsons-universum.
De wedstrijd is een manier om onze dankbaarheid aan het publiek te tonen, vermeldt Jean. “We kunnen hen niet genoeg bedanken. We bevinden ons op onontgonnen terrein. Het is nu de langst lopende show in prime time ooit, en zonder de fans zou dit nooit gebeurd zijn.”
De show loopt sinds januari 1990 en laat met haar 21ste jaargang het westerndrama Gunsmoke achter zich, dat liep van 1955 tot 1975.

De winnaar krijgt de kans een reis te maken naar Los Angeles en mag daar samen met het creatieve team achter de show meewerken aan een aflevering die in Amerika zal uitgezonden eind januari 2010, waarin Homer zijn vrouw Marge teleurstelt door te laat op een bruiloft te arriveren nadat hij ergens gestopt is om een loterijticket te kopen.
Eerder deze maand werd bekend gemaakt dat Marge Simpson de cover van Playboy zal sieren in de editie van volgende maand. Ook dit kadert in de viering van de 20ste verjaardag van de show.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft...

Still Bill

2009-10-18T00:14:00.007+02:00

Kent u Bill Withers?

Misschien hebt u nog nooit van hem gehoord. Het zou zonde zijn, maar u heeft een goed excuus. De man maakte in de jaren 70 prachtige nummers zoals Ain't no sunshine (when she's gone), Lovely day, en Who is he (and what is he to you). Gaat er al een belletje rinkelen?

No diggity, de hit van Dr. Dre en Blackstreet is gebouwd rond een sample van Bill Withers wondermooie Grandma's hands. Ook Demons van Fatboy Slim en Macy Gray is van zijn hand.

Waarom hebt u dan nog nooit van hem gehoord? Omdat hij in 1985 uit de muziekbusiness stapte. Omdat gladde platenjongens hem probeerden te polijsten, en hij dat simpelweg niet zag zitten. Bye bye muziekbusiness. Bye bye publiciteit ook dus. "Ik kon mijn plan trekken voor ik met muziek begon, en ga met evenveel plezier terug aan de slag als loodgieter als voorheen, geen probleem" zei hij daarover in een interview, en zo gebeurde... Lik op stuk! Bill Withers vs platenbonzen: 1-0

De muziek die hij maakte was R'n'B. Dat stond voor rhythm and blues, rauwe zwarte soulmuziek met ballen, waar later funk uit zou voortkomen. Niet het slappe Hip Hop-afkooksel dat we vandaag onder R’n’B verstaan en vooral gebezigd wordt door nitwits die meer bezorgd zijn om hun looks dan om hun muziek. Maar laten we het daar vooral niet over hebben.

Nu is er dus een film over Bill Withers gemaakt, en die werd donderdag (15/10) voorgesteld tijdens het filmfestival in Gent. Hij werd vertoond in de Domzaal, een klein, gezellig zaaltje helemaal in de zolder van de Vooruit, en dit in aanwezigheid van de makers Damani Baker en Alex Vlack. Die kregen toestemming om hem een periode (3 jaar, de man is 71 intussen!) te volgen en schetsen een intiem portret van deze levende legende.

We leren de krasse knar kennen als een gevoelig en warm persoon die zijn troeven maar ook zijn beperkingen kent. Nog steeds zijn er mensen die hem proberen te overhalen om terug in de muziek te gaan, maar hij houdt hardnekkig de boot af. "Ik ben een oude man", zegt hij "en heb mijn tijd gehad." Het zou hem veel geld kunnen opleveren om weer te gaan touren maar hij wil van geen come-back weten. In het echte leven wil hij staan, tussen echte mensen, niet in de schijnwerpers.

Een integere, schone mens die toevallig enkele heel schone liedjes maakte.

Hij paste niet in het commerciële circuit, en besloot dan maar zichzelf te blijven. Still Bill.

Een betere en mooiere titel was niet denkbaar.

Alex Vlack en Damani Baker touren nog een tijdje door Europa om hun film te promoten. Daarna komt hij in een langere versie uit op DVD (met extra concertfragmenten). Een must voor elke muziekliefhebber die de film gemist heeft.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

ojos de brujo: Spaans feestje in Ancienne Belgique

2009-10-08T18:50:00.002+02:00

Maandagavond (05/10) speelde Ojos de Brujo een wervelende set in de AB.
Met een opzwepende mix van flamenco, spaanse rap en zuiderse funk wisten ze de zaal snel op temperatuur te brengen. De 10-koppige band speelde strak en hun gesynchroniseerde video-show accentueerde de boodschap van hun nummers. De 2 uur durende show was een hoogtepunt in het jubileumjaar van de Ancienne Belgique, die momenteel zijn 30ste verjaardag viert.

Zeg dat Zigi het gezegd heeft.

Flat Earth News

2009-10-03T10:11:00.001+02:00

Vandaag komt Nick Davies, de auteur van Flat Earth News naar Antwerpen, waar hij het zal hebben over hebben over zijn boek, dat vertaald zal worden als 'Gebakken lucht-de achterkant van het nieuws'.
Een aanrader voor al wie journalistieke ambities heeft. Plaats van het gebeuren: Wereldculturencentrum Zuiderpershuis, Waalsekaai 14, 2000 Antwerpen.
Ik zal er ook zijn.
Zeg dat Zigi het gezegd heeft...

Welkom

2009-10-02T12:43:00.001+02:00

Welkom op de kersverse blog van zigi thijs.
Hier lees je wat je elders zocht, maar niet kon vinden.
Anders moet u nog even verder zoeken.
zeg dat zigi het gezegd heeft